De echo van Sinterklaas

Waarom moest de Sint alwéér vroeger komen dit jaar? Willen ze hem december uit? Wie bepaalt in 's hemelsnaam die datum? Toch gingen we zaterdagochtend blijmoeding naar de Scheveningse haven om hem te zien binnenvaren, want ook voor een ouder is daar nog veel gevoel bij te voelen. We herinnerden ons nog levendig hoe vorig jaar het toeterend stoomschip opdoemde uit de dichte mist, omzwermd door allerhande bootjes. Maar deze Sint was een haastige Sint. Dat bleek al uit het feit dat hij zo nodig op de elfde van de elfde Nederland binnen moest. Echt op tijd naderden wij het linker havenhoofd, maar slechts tegemoetkomend volk was ons deel. “Hij is al voorbij hoor”, voegde zo'n moeder ons in 't voorbijgaan toe. Ja, dat zagen we ook wel, alleen nog wat volgbootjes kwamen binnenvaren. Het schip waar ons verlangen zo naar uitging had al aangemeerd, volledig verhuld door te overdreven rookwolken die stoom moesten suggereren. Over het water klonken de welkomstliederen. We liepen gewoon door naar het einde van het havenhoofd, betoverd nu door de stralende zon, de zoete bries en de vlakke zee die een beetje de Middellandse Zee probeerde uit te hangen. Hoorden die elegant aanrollende golfjes echt hier thuis? En Sinterklaas bleef maar verwelkomd worden hoorden we, er kwam geen einde aan. De kinderen hadden zich onnoemelijk veerkrachtig over de teleurstelling heengezet en sprongen vrolijk over de enorme betonblokken die zich, om de zee nog beter het hoofd te kunnen bieden, opstapelen naast het havenhoofd. Ze vonden een zojuist gestorven kokmeeuwtje dat zich in de luwte van zo'n blok had teruggetrokken voor zijn laatste vlucht. We moesten komen en zagen dat de eerste vlieg al begerig op zijn snavel zat. “Hij zocht een lekker rustig plekje om te storven”, sprong August weer verder over de blokken. We zagen hoe een scholekster een mossel op het basalt kraakte en we keken naar de hengelaars aan het eind van het hoofd, die met kracht hun lijn uitwierpen ver de zee in. Niets, maar dan ook niets had dit alles met Sinterklaas te maken. We hadden hem gemist maar we misten hem absoluut niet. Dat was z'n straf. Had hij maar niet zo vroeg moeten komen.