De Estafette

Ik zie Freek de Jonge terwijl hij een rondleiding langs de redacties krijgt. Hij is op de krant in verband met zijn aandeel op het geplande redactiefeest. Laat ik nu toevallig net een cd van hem bij me hebben, de Estafette om precies te zijn.

Maar licht verrast door Freeks rustige verschijning duurt het even voor ik mij realiseer dat ik hem best een handtekening op dat cd-tje kan laten zetten. Met een stevige stift gewapend ga ik naar hem op zoek. Hij blijkt net het pand te hebben verlaten en is al op weg naar het station. Ach, dat is niet zo ver en om nu het toeval niet uit te buiten zou toch doodzonde zijn. Ik haast mij naar het station. Aan het andere eind van het perron zie ik Freek terwijl de trein het station binnenrijdt. Ik spreek hem aan terwijl de deuren opengaan en we stappen in met de wetenschap dat ik nog een minuut heb voor die handtekening. Het cellofaantje om de cd zit superstrak om het hoesje, ik krijg het dan ook niet direct open en rustig blijven helpt ook al niet. Uiteindelijk gaat het plastic eraf en sluiten de deuren zich van de intercity naar Utrecht.

Nu is het de beurt aan Freek om licht verbaasd te zijn, en wel over de relaxte manier waarop ik het lot van een onzinnig retourtje Utrecht op me neem. Leve de NS, schrijft Freek ergens in de buurt van De Handtekening op het zwaar en donker vormgegeven binnenwerk van het hoesje dat zich dus nauwelijks leent voor een krabbel. Ik bedank Freek hartelijk en ga op zoek naar een conducteur. Een handtekening van Freek de Jonge; nee, een boete hangt me beslist niet boven het hoofd met dit verhaal. Aan het andere eind van de trein zitten twee conducteurs. Ze kijken op van deze briljante smoes, maar misschien spreek ik de waarheid wel. Ook zonder het bewijs gezien te hebben is het ze wel een retourtje Rotterdam-Utrecht waard. Leugens van dit kaliber worden wel vaker beloond, vertellen ze me. Al snel zitten we in Utrecht en ben ik weer helemaal op de hoogte van de leuke en minder leuke kanten van het conducteursvak, de smoezen, de geduldspelletjes die uitgedeeld worden aan opgehouden reizigers, en de soms gul weggegeven koffiebon. Op de weg terug besef ik de absurde omvang die de handtekeningenjacht heeft aangenomen. Nota bene heb ik de cd alleen maar toevallig bij me om vanavond cadeau te doen.