Het strand- leven van Rotterdam; Baywatch in de 'Baajaa'

Een intieme club midden in Rotterdam waar tot in elk detail de strand-sfeer is nagebootst. De vrouwen stromen er toe vanwege de mooie 'beachboys' achter de bar. En trekken op hun beurt het mannelijke bezoek aan. Een formule die werkt: met meer dan tienduizend bezoekers per week is de Baja het decor voor hét avondje uit.

Baja Beach-café. Meent 106, Rotterdam. Inl 010-4141614. Open 11-01u, in de weekeinden 02u. Toegang gratis. Het café (zand op de grond) biedt een uitgebreide lunch- en dinerkaart in de vorm van een grote strandbal.

Baja Beach Club. Karel Doormanstraat 10-12. Do t/m zo van 22u30-05u. Toegang: ƒ 12,50; za ƒ 15,-. Vrouwen zondag gratis drank. Inl 010-2131180.

De eerste 'trendvolger', ex-profvoetballer Ton Pattinama, opende 26 okt in Vlaardingen zijn Caribbean Beach Club.

Het bestellen van een underwear-cocktail in de Rotterdamse Baja Beach Club is een hele ervaring. Onder luide bijval van de omstanders gaat barman Conrad òp de bar staan en zet een maatbeker in zijn slip. Een tweede barman gooit ijsblokjes die Conrad met een soepele heupbeweging opvangt. Ook de hem toegeworpen flessen gedestilleerd vangt hij op en giet ze uit in de maatbeker, waarbij zijn onderlichaam ritmisch beweegt. Als alle ingrediënten zijn toegevoegd en voldoende geshaked, sommeert Conrad het meisje dat de cocktail bestelde op de bar te gaan liggen. Hij plaatst een beker in haar kruis en met één heupbeweging giet hij de inhoud van zijn beker in die van haar. Pas als de cocktail door vier barmannen met een rietje op smaak is getest, mag het meisje gaan staan om samen met haar vriendin de beker leeg te drinken. Een volgende dame heeft haar bestelling al opgegeven en de 'Chippendales' maken zich op voor een nieuw showtje.

Dit soort acts vormen het geheim achter het succes van de beachclub. Met meer dan tienduizend bezoekers per week is de Baja (spreek uit op zijn Rotterdams: Baajaa) het decor voor het ultieme avondje uit in de havenstad. De 28-jarige oprichter Robin Bravenboer haalde het concept uit Amerika. Hij zag er een intieme club midden in de stad waar tot in elk detail de strand-sfeer was nagebootst: zand op de grond, strandballen, rubberboten en blote, gebruinde beachboys die de drankjes verzorgen. Bravenboer combineerde dit concept met wat hij zag in een ander populair Amerikaans fenomeen: het pleasure-island. Volgens Bravenboer “een soort horeca-Efteling, een café annex pretpark waar bijvoorbeeld het hele jaar door elke avond oud en nieuw wordt gevierd, inclusief vuurwerk, champagne en talrijke acts en optredens”.

Medio 1994 opende hij het Baja Beach-café op de Meent, waar men overdag en 's avonds in strandsfeer kan eten en drinken. Deze zomer opende Bravenboer aan de Karel Doormanstraat, vlak bij het Weena, de veel grotere Baja Beach Club Discotheek, oftewel: de Baajaa, de club waarvoor men op zaterdagavond graag een uur in de rij staat.

De ingang van de Baja wordt gevormd door een reusachtige strandbal. Vanavond, zondag, mogen de vrouwen de hele avond gratis cocktails drinken. Bravenboer wil namelijk dat zijn vrouwelijke bezoekers zo snel mogelijk tipsy raken. “Als ik de vrouwen een beetje dronken voer, heb ik direct de juiste sfeer te pakken.” En zo heeft hij ook op zondag, die door discotheken meestal automatisch wordt afgeschreven, nog een volle bak. Maar er is ook een keerzijde: een groepje door de deurwachters geweigerde discogangers heeft zich eind oktober tot de politie gewend met de klacht dat de Baja 'alleen blanke Barbiepoppen' toelaat. Dikke, of juist te dunne en gekleurde mensen zouden niet passen in Bravenboers zorgvuldig uitgedachte concept.

In de Baja Beach Club ligt geen zand op de grond. Wel zijn er hangmatten, opblaasvissen, parasols en kunstpalmen. Midden in de zaak ligt een speedboot; het dashboard is het mengpaneel van de discjockey. Tropische stranden, surfers, palmen en veel blonde vrouwen op de muur maken het decor af. De details zijn niet uit het oog verloren: de wc is een omgebouwd strandhokje.

Om half een zijn er honderden mensen binnen, maar nooit krijg je een gevoel van verdrukking en het blijft opvallend koel. De vrouwen kleden zich voor een bezoek aan de Baja veel uitdagender dan voor een 'gewoon' avondje uit: doorschijnende blouses met uitzicht op borsten en billen zijn geen uitzondering, maar er lopen ook mensen op leeftijd rond in kleding van de Society Shop. De wijze waarop veel vrouwen aanpappen met de beachboys lijkt aanvankelijk gênant, maar het blijkt een toneelstukje, een rollenspel te zijn. Veel vrouwen genieten kennelijk van het arsenaal aan verleidelijke blikken en opwindende versiertrucs die ze zonder risico kunnen afvuren op de barjongens.

De Baja zorgt op elk moment voor spectaculaire indrukken: woeste playbacks op een van de podia, travestieshows, een beachgirl die een zogenaamde shooter (een minicocktail in een felle kleur, uitgeserveerd in een reageerbuis) in de mond giet van een mannelijke bezoeker, drie barkeepers die plots op een fluitje blazen en een dansje opvoeren op de bar, een beachboy die een meisje een vuurtje geeft door zijn slipje te overgieten met rum en het vervolgens in brand te steken. Een populaire cocktail is ook de body shot: voor 25 gulden mag je ongegeneerd zout likken van de borst van je droomboy of droomgirl, waarna hij (of zij) je achtereenvolgens een fiks shot tequila aanbiedt en (met de mond) een schijfje citroen. Volgens beachgirl Chantal gaat het op een nette manier: “De lippen mogen elkaar niet raken. Mijn tong zit achter het schijfje citroen en zo schuif ik het razendsnel bij de jongen naar binnen.” De Baja zet de hormonen zonder moeite op hun kop.

Robin Bravenboer: “Mijn mensen moeten meer hebben dan een lekker lijf. Ze staan in bikini een hele avond in de spotlight en krijgen allerlei verschillende soorten aandacht. Ze moeten met stress kunnen omgaan en daarbij altijd bescheiden en vriendelijk blijven.” Aan de mannelijke medewerkers worden nog strengere eisen gesteld dan aan de vrouwelijke. Geschikte Nederlanders zijn blijkbaar moeilijk te vinden. De kern van het beachboy-team wordt gevormd door negen Amerikanen en aangevoerd door Conrad, door Bravenboer weggeplukt uit een beachclub in Fort Lauderdale in Florida. “Amerikanen zijn perfect voor dit werk. Ze hebben meer lef, lachen altijd, zijn direct en hebben een uitgekiend gevoel voor service en show”, aldus Bravenboer. Het beloningssysteem is eveneens Amerikaans: de beachboys verdienen twee dollar per uur, voor de rest zijn ze afhankelijk van fooien en een percentage van de omzet. “Natuurlijk, ze lachen omdat ze zo meer verdienen”, erkent Bravenboer. “Maar ook dat is een kunst en de Amerikanen beheersen die uitstekend.” Voor elke shooter krijgt een beach-girl vijf gulden en Conrad vangt voor een underwear-cocktail een tientje.

Om half drie is het nog altijd stampvol. De meeste bezoekers moeten maandag weer werken, maar in de uitgaanscultuur van vandaag is dat geen probleem. Een kapster (25) uit Den Haag: “Ik ga donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag uit. De hele nacht.” Opvallend is dat de Baja ook veel oudere vrouwen trekt. De muziek is erop afgestemd: geen agressieve gabberhouse of rave, maar de tijdloze tonen van René Froger, Los Lobos, The Three Degrees of KC and the Sunshine Band. Ook de upper class heeft de Baja inmiddels ontdekt, de kans bestaat dat je er een manager van Shell of een advocaat aantreft. Zo vindt in het holst van de nacht, tussen de naakte lichamen van Amerikaanse jongens, een samensmelting plaats van maatschappelijke klassen. Het zou te ver voeren de Baja te beschrijven als een podium voor sociaal-maatschappelijke integratie, want de verschillende groepen komen er niet voor elkaar. Gepraat wordt er dan ook weinig, gekeken des te meer.