Gokken

Ik weet werkelijk niet, of Dick Jol geld heeft ingezet op wedstrijden die hij zelf ging leiden. Mocht het zo zijn, dan vind ik het een schande en heeft de KNVB groot gelijk om aan deze arbiter geen wedstrijden meer toe te vertrouwen en hem evenmin nog langer in te zetten voor interlands. Maar is het waar? Dat is uiteraard de grote vraag. Wat mij (en ongetwijfeld anderen) opvalt, is de geheimzinnigheid waarmee de bond deze affaire heeft omgeven. Jol is per brief geschorst - maar is hij ooit verhoord? Daarvan mochten we niets vernemen. Het enige dat een tikje in die richting wijst is een verzoek van de KNVB om eens langs te komen. Het lijkt niet sterk van Jol dat hij op dat verzoek niet is ingegaan. Als hij zo onschuldig is als hij bij hoog en laag betoogt, dan zou hij van zo'n gesprek toch niets te vrezen hebben gehad? Van beide kanten (de bond als beschuldiger en Jols raadsvrouwe aan de andere kant) wordt merkwaardig gemanoeuvreerd. Stel u voor: de KNVB veroordeelt Jol zonder hem gehoord te hebben. Maar stel u eveneens voor: Jol wil niet met de bond praten “omdat de KNVB niet wilde zeggen waarover het gesprek zou gaan”. Wel, waarover dachten alle betrokkenen dat het gesprek zou gaan? Natuurlijk over Jols eventuele gokjes. Toch niet over de buitenspelregel.

Het heeft er alle schijn van dat het grote moeite zal kosten wettig en overtuigend te bewijzen dat de betrokken scheidsrechter, een man die nog acht jaar te gaan heeft voordat hij de pensioengerechtigde leeftijd van 47 heeft bereikt, fout heeft gehandeld. Men mag toch aannemen dat het vooral gaat om het gokken op door hemzelf te leiden wedstrijden. De andere ontmoetingen zullen allicht nauwelijks een rol spelen omdat daarin door de gokker niet kon worden gemanipuleerd. Maar heeft Jol werkelijk gemanipuleerd? Niet alleen dat hij zelf ontkent (wat op zichzelf weinig zegt), maar betrokkenen zoals trainers en spelers kunnen er hun handen niet voor in het vuur steken dat er althans in een paar gevallen een serieuze verdenking van manipulatie zich zou hebben voorgedaan. Han Berger, die ik bij FC Utrecht-Heerenveen sprak, was rond Volendam-FC Dordrecht in 1993 niets bijzonders aan de leiding van Jol opgevallen. Bij FC Groningen-Heerenveen had keeper Lodewijks zich knap boos gemaakt op Jol, maar die boosheid had ermee te maken dat de scheidsrechter zakelijke banden zou hebben met de sponsor van Heerenveen. Als men Lodewijks vroeg of hij de indruk had dat Jol partijdig floot, ontkent hij. Er lijkt een vroege kerstmildheid over de betrokkenen te zijn gekomen. Theo Huizing, destijds elftalleider bij de FC Groningen, beledigde Jol dermate grof dat hij voor vijf wedstrijden werd geschorst. Maar wie denkt dat men hiermee een aanklager te pakken heeft, komt bedrogen uit. “Zoiets doet een Nederlandse arbiter niet.”

Een geweldige misser dus van de KNVB? Straffen zonder bewijs? Ik weet het niet. Zo'n grote bond zal toch niet uit volstrekte lichtzinnigheid loos en wild om zich heen hebben geslagen met als gevolg dat de eerste de beste advocaat die zich ten behoeve van Dick Jol voor de verdediging inzet, een kort geding gaat winnen? Men wordt in Zeist geacht nog iets anders discriminerends achter de hand te hebben. Wat intussen via het tv-programma Deadline naar buiten is gekomen, maakte weinig indruk. Vaagheid troef en op de achtergrond een ex-echtgenote die van wraakzucht niet geheel vrij leek, toen ze verklaarde dat haar ex-man wel eens een gokje waagde. Wie niet mevrouw? En wat bewijst dat? Het hele leven is een gok.