VOLKSKAMPIOEN WACHT OP MIKE TYSON

Van het rijtje zwaargewichten dat de laatste jaren in afwezigheid van Mike Tyson om de wereldtitel bokste is Riddick Bowe volgens kenners de man met het meeste talent. Zaterdag versloeg hij Evander Holyfield in het 'kampioenschap van het volk'. Nu is het wachten op de plannen van Tyson en zijn promotor Don King.

Voor het eerst in 39 gevechten als profbokser zakte Riddick Bowe door zijn knieën. Halverwege de vijfde ronde was hij tegen een rechtse directe van Evander Holyfield opgelopen. Hij gleed naar het canvas.

“Hell, hier klopt iets niet”, schoot hem door het hoofd.

Bij de vijfde tel slaagde hij er in zich overeind te hijsen. Zijn tegenstander kwam dichterbij. Die kleine man, twaalf kilo lichter, achtervolgde hem naar de hoek en deelde nog meer klappen uit.

Plotseling stapte Holyfield achteruit. De beslissende klap bleef achterwege. Holyfield was kapot. Gesloopt door de talloze dreunen op zijn lichaam in de eerdere ronden. “De tank was leeg”, moest Holyfield na afloop erkennen.

Twaalfduizend toeschouwers in een openluchtstadion bij het Caesars Palace in Las Vegas zagen zaterdagnacht hoe de beste zwaargewicht-bokser van het moment weer op adem kwam in de koele avondlucht - het was tien graden celsius, de voorspelde regen kwam niet. De 750.000 betaal-tv-kijkers, die 39,95 dollar hadden neergeteld voor een live verslag, kregen nog drie ronden voorgeschoteld.

Daarin pakte de 28-jarige Bowe de draad van de eerste vier ronden weer op. Hij was sterker en besliste het gevecht in de achtste ronde. De vijf jaar oudere Holyfield ging neer, krabbelde overeind, kreeg nog twee dreunen op zijn gezicht en stortte voor een tweede keer in elkaar. Zijn helpers drongen zich door de touwen, voor de scheidsrechter de partij had kunnen beëindigen.

“Ik hou van je”, riep Bowe naar zijn uitgetelde opponent. “Ik hou van je.”

Er stond zaterdagavond geen titel op het spel, maar het was het belangrijkste gevecht van het jaar, zeiden de kenners in de Verenigde Staten. In het boksen zijn er vier bonden (WBC, WBA, WBO en IBF). Die schrijven gevechten uit in zeventien verschillende gewichtsklassen. Dat levert bijna zeventig mogelijk wereldkampioenen op.

Toch is het slechts één bokser gegeven het grote publiek in de ban te brengen. Dat is de zwaargewicht - wie weet in welke klasse Tuur bokst, van welke bond hij kampioen is? - die alle vier de titels opeist. Mohammed Ali was de 'onbetwiste' wereldkampioen in de jaren zestig en zeventig. Hij was de gevaarlijkste en sterkste man van de wereld. Larry Holmes regeerde begin jaren tachtig. Mike Tyson stormde naar voren aan het eind van de jaren tachtig, tot hij in februari 1990 verloor van Buster Douglas en vervolgens wegens verkrachting in de gevangenis belandde.

De afgelopen vijf jaar was het stuivertjewisselen. Holyfield pakte de titels af van Douglas, maar is eigenlijk een opgevoerde cruiserweigth en wordt beschouwd als een kampioen van de armoede, die zich bovendien saai en kleurloos gedraagt. Bowe versloeg Holyfield in 1992, maar verzaakte daarna de training en liet zich in 1993 tijdens een revanche-wedstrijd verrassen door Holyfield. Dat gevecht werd destijds twintig minuten lang opgehouden door een gestoorde fan die per paraglider in de boksring landde. De bierbuik van opa George Foreman werd vervolgens het symbool van het schrijnende gebrek aan echt talent. De oudjes - ook Holmes begon aan een comeback - konden de jonkies nog makkelijk aan. Holyfield, die in zijn carrière meer dan honderd miljoen dollar verdiende, was gestopt wegens een vermeende hartstoornis. Maar hij bezocht een ander ziekenhuis, werd gezond verklaard en besloot zijn pensioen aan te vullen met een laatste robbertje tegen Bowe.

Inmiddels is Bowe kampioen van de WBO, de minst machtige van de vier bonden. Foreman had de kampioensgordel van de IBF, maar raakte die kwijt toen hij weigerde tegen de Duitser Schultz te boksen. De titel is derhalve vacant. De goedlachse Engelsman Frank Bruno is kampioen van de WBC, een zeker Bruce Sheldon is kampioen van de WBA. De laatste twee staan onder contract bij Don King, de promotor van Mike Tyson. Tyson had zaterdag, ook in Las Vegas en slechts een paar uur vóór het gevecht van Bowe, tegen Buster Mathis moeten uitkomen. Maar Tyson brak tijdens de training een duim en moest afzeggen. Er schijnt een akkoord te bestaan over een gevecht tussen Tyson en Bruno, dat gepland is op 16 maart.

De wedstrijd tussen Bowe en Holyfield, in de VS geafficheerd als het 'kampioenschap van het volk', was een eerste poging van het betaal-tv-bedrijf HBO om orde in de chaos te scheppen. “Gelukkig zijn er maar 26 letters in het alfabet, anders zou het nog ingewikkelder worden”, mopperde HBO-directeur Seth Abraham over de overdaad aan boksbonden. “Wij beschouwen Bowe en Holyfield als de twee beste boksers van het moment. De winnaar is de nieuwe wereldkampioen”, vond ook oud-kampioen Floyd Patterson.

Het zal Bowe allemaal weinig interesseren. Hij vindt zichzelf de beste en wacht rustig op een ontmoeting met Tyson, mogelijk halverwege volgend jaar. Dat moet de eerste bokswedstrijd om een prijzenpot van meer dan honderd miljoen dollar worden.

Bowe, nu 28 jaar oud, 1.96 meter lang en 109 kilo zwaar, was de twaalfde van dertien kinderen. Hij groeide op in de armste wijk van New York. Hij woonde in een flatgebouw in Bed-Stuy, een zwart getto in Brooklyn, waar ook Mike Tyson zijn eerste jaren doorbracht. Als er in het trappenhuis werd gedeald, stond er op iedere verdieping een gewapende uitkijk. Op een dag lag er een lijk onderaan de trap. Het duurde elf uur voordat iemand het durfde te verplaatsen. Ook zijn zus Brenda werd in 1988 het slachtoffer van drugsgeweld. Ze werd in de buurt van de flat neergestoken door een junk die de cheque van haar uitkering probeerde te stelen.

Door het boksen heeft Bowe zijn verleden achter zich kunnen laten. Hij heeft een huis laten bouwen in Washington met uitzicht op de Potomac-rivier: een grote villa met een 25 stoelen tellende bioscoop, een garage voor 16 auto's, vier bowling-banen en twee zwembaden, waarvan een met olympische afmetingen. Bowe heeft al zoveel opzij gezet dat hij vanaf zijn veertigste verzekerd is van een jaarlijkse uitkering van een miljoen dollar, na belastingen.

Na zijn eerste wereldtitels vertrok Bowe, in navolging van zijn voorbeeld Mohammed Ali, op wereldreis. Hij bezocht Zuid-Afrika en Mandela, doneerde veel geld voor de arme kinderen in Ethiopië en mocht op audiëntie bij de paus. Na zaterdag blijft hij voorlopig rustig thuis zitten bij zijn vrouw en zijn drie kindertjes.

“Ik had nooit gedacht dat ik zoveel zou bereiken”, zei Bowe. “Het lijkt wel alsof het geld met wagonladingen tegelijk binnen komt stromen.”