Mevrouw Tops verspreidt vleugje parfum

Ratina Z, het snelste paard ter wereld, prolongeerde gisteren de titel bij Jumping Amsterdam. Ludger Beerbaum hoefde daarvoor niet eens voluit te gaan. Opvallender was de deelname van twee amazones aan de barrage: Tani Tops en Carry Huis in 't Veld.

AMSTERDAM, 6 NOV. Het enorme contingent meisjes dat op een pony rijdt, staat in geen verhouding tot het aantal amazones dat tot de internationale springsport is doorgedrongen. Amazones debuteren soms met frisse overmoed, maar het zijn er maar weinig die zich langere tijd staande weten te houden in de mannenwereld van de springsport. De springsport is toch meer een krachtsport dan zo op het eerste gezicht lijkt. Maar wie niet sterk is, moet slim zijn en het type paard aan de beschikbare krachten aanpassen. Soms gebeurt dat met succes. Dan blijft er op de deelnemerstribune van een internationaal concours hier en daar een vleugje parfum hangen.

Parfum bijvoorbeeld van Tani Tops-Zeidler, de 26-jarige Canadese echtgenote van Jan Tops. Ze is afgestudeerd filosofe. Dit is het eerste jaar dat ze volledig aan de springsport besteedt en niet aan een studie. Ze heeft succes: op Jumping Amsterdam behoorde ze gistermiddag tot het selecte groepje van zeven kandidaten in de barrage van de wereldbekerwedstrijd. Tops moet het bij haar elfjarige paard Starvos niet van kracht hebben, maar juist van de ontspanning. En de drie springfouten in de barrage waren aan een gebrek aan kracht te wijten, zei Tops. “Ik oefen thuis alleen maar op rust. Maar wanneer Starvos een fout maakt, wordt hij sterk en volgen er meestal meer, omdat ik hem dan niet meer kan bedwingen.”

Trainer Daan Nanning heeft zich er vaak over verbaasd waarom paardenland Duitsland geen amazones kent in de springsport, terwijl er voorbeelden te over zijn van succesvolle Amerikaanse amazones. “Eigenlijk ligt de verklaring voor de hand”, zegt Nanning. “Het zware, soms ook flegmatieke Duitse paard vereist een krachtige ruiter. Amazones komen voor dit type paard simpelweg kracht tekort. De lichtvoetige en sensibele Amerikaanse volbloed vergt veel minder fysieke kracht van de ruiter, maar juist meer gevoeligheid. Volbloeden zijn bij uitstek damespaardjes. Amazones kunnen uitstekend meekomen in de springsport, wanneer ze het juiste type paard maar uitzoeken. Ruiters hebben gewoon meer keus.”

Nannings 21-jarige pupil Carry Huis in 't Veld debuteerde op Jumping Amsterdam met een prachtige vierde plaats in de Grote Prijs op zaterdagavond. Ze reed daarmee de hele Nederlandse ruitertop naar huis. Haar partner in de strijd is Hay Guy. Huis in 't Veld leidde de inmiddels achtjarige hengst zelf op. Met zijn voorzichtigheid en moedigheid bleek hij alle kwaliteiten te hebben die een springpaard nodig heeft.

Helaas duurde de roes na de Grote Prijs kort, want gistermiddag in de wereldbekerwedstrijd liet Hay Gay de balken van wel vijf hindernissen op de grond rollen. Huis in 't Veld reageerde wat gelaten: “Ik reed een onnozele fout en raakte vervolgens mijn concentratie kwijt. Hay Guy reageerde wat onstuimig op zijn eerste fout en toen vielen de balken achter elkaar.”

Huis in 't Veld bezoekt Jumping Amsterdam al vanaf haar achtste jaar en ieder jaar werd de wens groter om zelf eens in die piste te rijden. “Ik begrijp absoluut niet waarom er niet meer amazones zijn in de springsport”, verzuchtte ze met haar duidelijk hoorbare Amsterdamse accent. Ze geeft meteen een verklaring. Het paardenvak is echt een zware klus: “Ik train acht paarden, zeven dagen per week. 's Avonds zit ik uitgevloerd op de bank. Tijd voor iets anders heb ik eigenlijk niet, maar ik heb het er graag voor over.”

Parcoursbouwer Henk-Jan Drabbe denkt dat er naast een gebrek aan fysieke mogelijkheden nog iets anders meespeelt bij veel amazones: “Amazones schrikken eerder terug voor die kastelen van hindernissen dan ruiters. Maar de amazones die het wel volhouden in de springsport, hebben zo'n vechtersmentaliteit en zoveel doorzettingsvermogen, dat veel ruiters er een voorbeeld aan zouden kunnen nemen. Carry Huis in 't Veld bedankte vorig jaar in Zuid-Laren voor de Grote Prijs, omdat ze de hindernissen te hoog vond. Nu rijdt ze hier toch naar binnen.”