Uffe Ellemann Jensen

Toen Uffe Ellemann Jensen op 1 november 1941 in Haarby werd geboren, zagen zijn ouders onmiddellijk dat dit een bijzonder kind was. De kleine Uffe keek helder uit zijn ogen en gedroeg zich aanzienlijk intelligenter dan de gemiddelde baby.

Hij lachte meer dan hij huilde, maar als hij huilde, deed hij dat met zo'n overtuigingskracht dat iedereen rond het wiegje kwam staan. Als jongetje van drie kon hij al lezen en schrijven. De sprookjes van Andersen, die zijn moeder hem voorlas, kende hij al vroeg uit zijn hoofd.

Op de lagere school blonk hij uit, waarbij hij zich overigens zo gedroeg dat zijn medeleerlingen nimmers jaloers op hem werden. Integendeel, Uffe werd om zijn moed en doortastendheid op handen gedragen. Toen een van zijn schoolkameraadjes dreigde te verdrinken terwijl de omstanders toekeken, sprong Uffe met zijn kleren aan in het water en sleepte de drenkeling naar de kant.

Al vroeg bleek Uffe Ellemann Jensen over een opmerkelijke talenknobbel te beschikken. Reeds voor zijn tiende sprak hij Zweeds, Noors en Fins even gemakkelijk als zijn moedertaal. Sindsdien heeft hij er elk jaar een nieuwe taal bijgeleerd. Hij spreekt alle talen van de Europese Gemeenschap min of meer vloeiend en daarnaast ook nog Russisch, Chinees en Swahili. Hij heeft een graad in het Sanskriet en zijn studie van het Hebreeuws wordt onder vakgenoten bewonderd.

Toch is Ellemann Jensen zeker niet alleen een boekenwurm en een intellectueel. In zijn jeugd toonde hij zich een verdienstelijk voetballer, die het nog tot het eerste van Aalborg heeft gebracht. Hij speelde in het Deense jeugdvolleybalteam, is een ervaren zeezeiler en vertegenwoordigde zijn land op de schaakolympiade.

Daarnaast heeft Ellemann Jensen bijzondere communicatieve kwaliteiten. Hij is een geestig en scherp debater, die nooit zal vluchten in wollig taalgebruik.

Op een onnavolgbare wijze heeft hij het Deens maatschappelijk leven gestimuleerd. Niet alleen is hij erin geslaagd werkgevers en werknemers bij elkaar te brengen, ook heeft hij zich ingezet voor organisaties als het Rode Kruis, Foster Parents en het Leprafonds. In de loop der jaren heeft hij zich ontwikkeld tot een ware liberaal met een sociaal hart.

Als politicus is Ellemann Jensen uitgegroeid tot een man met een grote internationale ervaring. In de elf jaar dat hij minister van buitenlandse zaken is geweest, heeft hij Denemarken op de kaart gezet. Daarbij stond zijn persoonlijke integriteit altijd voorop. Toen verschillende Deense parlementariers met voorkennis van nieuwe wetgeving koopsompolissen hadden gekocht, maakte Ellemann Jensen rigoureus een einde aan deze praktijken.

Alom geroemd wordt ook zijn optreden tijdens een regeringsbezoek aan Koeweit. Zoals bekend doet Koeweit zaken met Scania Kl, een staalconstructiebedrijf van Uffes broer, Nils Ellemann Jensen. De sjeik van Koeweit wilde het bezoek aangrijpen om onderhands enige transacties te regelen, maar Uffe weigerde dit resoluut met de mededeling dat westerse politici nu eenmaal publieke en private belangen strikt gescheiden plegen te houden. Door deze houding is de onkreukbaarheid van Elleman Jensen spreekwoordelijk geworden.

In zijn eigen land wordt Ellemann Jensen al 'de Deense Churchill' genoemd. Evenals Churchill publiceerde hij verschillende boeken, waaronder een standaardwerk over de geschiedenis van de Eddah. Daarnaast schreef hij essays over Ibsen en Knut Hamsun, terwijl zijn studie over de ethiek bij Kierkegaard nog altijd wordt beschouwd als een filosofische prestatie van de eerste orde.

Maar bovenal is Uffe Ellemann Jensen een zedelijk levend mens, die de persoonlijke moraal op een natuurlijke wijze in overeenstemming weet te brengen met zijn politieke opvattingen. Enige jaren geleden zette het gezin van Elleman Jensen zich op een kerstnacht aan de kerstgans, die dampend op tafel stond. Het moet een ingeving geweest zijn dat Elleman Jensen uit het raam keek en daar een meisje zag zitten, met een doosje lucifers vastgevroren in haar hand. Ellemann Jensen wist het meisje te redden en nam het op in zijn gezin.

Het is onbestaanbaar dat de Nederlandse regering deze, in alle opzichten, geweldige figuur niet zal steunen bij de benoeming van een nieuwe seretaris-generaal van de NAVO.