JAN LINSSEN 1913-1995; Oer-Feyenoorder

Met de dood van Jan Linssen (82) is Feyenoord een klassieke linksbuiten ontvallen, die bijna twintig jaren lang zijn plaats in het eerste team van de stadionclub heeft bezet.

Linssen was vooral een sierlijke voetballer, met vaardige passeerbewegingen en een goede voorzet. Hij speelde buitengewoon constant. Men kon altijd op tenminste een redelijke prestatie van hem rekenen en meestal een goede. Neigingen om naar andere verenigingen te verkassen had hij niet: hij was een geboren en getogen Feyenoorder, die ook in latere jaren, toen hij de voetballende leeftijd al lang voorbij was, sterk geïnteresseerd bleef in het wel en wee van zijn club.

Het Nederlands elftal heeft hij niet gehaald. Dat lag vooral aan de zware concurrentie die van de kant van Joop van Nellen, Kees Mijnders, Bertus de Harder en anderen kwam. Maar voor Feyenoord vertegenwoordigde hij een vaste waarde. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog in 1940, maakte hij deel uit van de ploeg die voor de vijfde keer kampioen van Nederland werd. In dat elftal speelden onder meer Bas Paauwe, Gerard Kuppen (boomlange spil), de evenlange doelman Adrie van Male, Arie de Vroet, Manus Vrauwdeunt en Leen Vente, de man van de vijf treffers tegen de Belgen in maart 1934. Vente, die overigens van Neptunes afkomstig was.

Het is typerend, dat de stijl van Linssen te vergelijken viel met de stijl van zijn opvolger, Coen Moulijn. Beiden hadden die bekwame dribbel, die vaak aan de basis lag van de fraaie aanval. Beiden waren snel en licht op de voeten. Beiden scoorden niet zo vaak, maar lieten anderen scoren. Zonder twijfel was Moulijn de fantasierijkste van het tweetal, maar in spelopvatting ontliepen ze elkaar weinig. Linssen was een ouderwetse aanvaller, in die zin, dat hij voornamelijk “zijn lijn hield”. Maar hij speelde ook een aantal keren linksbinnen en toen bleek dat hij ook elders in het veld zijn mannetje stond. Een oer-Feyenoorder is heengegaan. Rotterdam zal hem missen.