Gezondheidszorg

Volgens de heer Bolkestein is het mogelijk dat in de gezondheidszorg concurrentie aan de aanbodzijde wordt gestimuleerd en dat daardoor de doelmatigheid sterk wordt verbeterd (NRC Handelsblad, 21 oktober). Dat zou zo zijn, als het aanbod van produkten in de gezondheidszorg net zoiets zou zijn als het aanbod van tomatenketchup, kleuren-tv's en reizen naar Spanje.

In de gezondheidszorg kan de behandeling van mijn gebroken enkel een produkt zijn. Moet de dokter mij zover oplappen, dat ik met krukken weer een beetje uit de voeten kan? Moet de dokter er voor zorgen dat ik weer pijnloos voor mezelf kan zorgen of moet hij net zo lang doorbehandelen totdat ik weer kan rennen? En stel dat dat niet meteen lukt met die enkel; de dokter laat mij vier keer, vijf keer, twintig keer terugkomen en elk consult kost geld.

(Vergelijk dat eens met een loodgieter die een kraan ondeugdelijk heeft gemaakt. Wel terugkomen, maar zeker niet betalen.)

Kan men in bovenstaand voorbeeld zeggen: die dokter mag mij tot aan de krukken op gemeenschapskosten behandelen en voor de rest had ik mij maar moeten verzekeren? Als je werkelijk concurrentie wilt invoeren moeten de gebruikers echt iets te kiezen hebben. Maar wat zou een mens met betrekking tot gezondheid moeten kiezen? Verzeker ik mij voor enkel een blinde darm of voor een blinde darm met complicaties? En we kennen allemaal onze verzekeringsmaatschappijen: de complicatie zat net niet in uw pakket....

Het ontgaat mij echt waarom niet alle aanbieders in de gezondheidszorg in vaste overheidsdienst met een vast salaris kunnen werken. Mensen betalen via de belasting net als in het onderwijs, met eventueel een individuele bijdrage om individuele 'overconsumptie' af te remmen.