Gedachten over ondergoed; Verleidelijk en comfortabel

Onwaarschijnlijk zacht en verrukkelijk voelen de nieuwste beha's van tactel en satijn. Glanzend en doorschijnend, naadloos, voorgevormd en prachtig. 'Hoe kunnen ze toch iets maken dat zo mooi past om borsten die ze niet kennen?'

Wat wil de mens van haar ondergoed? De lingeriebranche - die de afgelopen week tot 'week van de lingerie' had verklaard heeft de neiging om ons te laten geloven dat er op deze vraag maar één antwoord mogelijk is: verleidelijkheid. Een vrouw draagt ondergoed om er op een gegeven moment in te kunnen verschijnen, en er dan adembenemend sexy uit te zien. Direct onder het ruige leren motorjack zit een zwart kanten beha, het colbertje gaat uit en daar komt de vuurrode wonderbra in beeld, een keurige kokerrok wordt afgestroopt om een hoogopgesneden satijnen slipje te tonen. Vrouwen willen niets liever dan zich de hele dag reuze verleidelijk voelen omdat ze weten dat onder trui en spijkerbroek een body met geraffineerde coupenaden zit, of een lijfje met een ingewikkelde rijgveters en prikkende baleinen, en een echte vrouw deinst zelfs niet terug voor jarretels en kousen.

Iedereen die het wel eens geprobeerd heeft weet echter dat verleidelijkheid zo makkelijk niet te verkrijgen is. Dat die kousen altijd aan de jarretels beginnen te draaien en zichzelf in mallotige punten trekken waardoor men er afgesloofd en zielig uitziet tegen dat de avond valt, dat zo'n body zich negen van de tien keer zeer hinderlijk tussen de benen oprolt zodat er de hele tijd onopvallende rukjes aan gegeven moeten worden door de spijkerbroek heen, dat wonderbra's harnasjes zijn die niemand voor haar lol langer dan een paar uur aan heeft en die bovendien de neiging hebben om onder alles behalve een gedecolleteerd colbertje op een eigenaardige manier zichtbaar te worden, zodat een toeschouwer almaar denkt: wat is er toch met haar borsten?

Bovendien, en dat is eigenlijk nog het belangrijkste bezwaar tegen al die enorm aanwezige lingerie die voortdurend van onder de kleren dingen over seks en romantiek zit te roepen, heeft men gedurende de dag honderdduizend andere dingen aan het hoofd - er moet onder andere afgewassen, beslist, gefietst, vergaderd, gegiecheld, gekookt, nagedacht, gecorrespondeerd, gesnoept, gelezen en getelefoneerd worden en bij al die bezigheden denk je liever niet aan je ondergoed.

Toch is de droom van het strenge of onopvallende uiterlijk waaronder een wereld van geraffineerde verleiding schuil gaat een hardnekkige. We hebben nu jarenlang een sterke tegenstroom gehad in de vorm van sportief en ecologisch verantwoord ondergoed, ondergoed voor mensen die zich uitsluitend joggend en tennissend door het leven bewegen, mensen die hun kleren alleen uitdoen om een sportbroekje aan te trekken of nog een korte serie push-ups te doen alvorens ze na een douche met ozongeuren en een glas heerlijke blauwe Spa in een diepe ontspannen slaap vallen. Die stroming is zo langzamerhand in haar eigen karikatuur veranderd - het is althans nauwelijks voorstelbaar dat velen naar de winkel rennen na het zien van een foto van sprietdunne meisjes en treurigkijkende jongens die van hun middel tot halverwege hun dijen in een brintapapkleurige onderbroek van hun overgrootvader zijn gehuld. Dat slobberige, smoezeltintige reuzenondergoed was toch iets waarvan we ons, leve de vooruitgang, al decennia geleden hadden bevrijd?

Gewoon katoen is soms natuurlijk prettig. Maar hoeveel goeds er ook over te zeggen is, uitsluitend elastische braafheid en frisgewassen gezondheid volstaan niet en de sportiviteit verliest in de winkels duidelijk terrein. Op de opening van de lingerieweek werd kort getoond wat er deze winter dan wel in de bedoeling ligt, ook voor de man in ondergoed. Veel moois voor die man, al zal het ensemble dat louter uit slim met elkaar verbonden bretels bestond het wel niet halen. Maar een variant op de string (= de achterkantloze onderbroek) waarbij niet alleen in de taille maar ook onder de billen een bandje loopt, zodat die als het ware in een omlijsting te zien zijn, moet een grote toekomst tegemoet gaan. Of zou dat ook weer beroerd zitten? Het blijft toch een soort string, en hoe smaller het gedeelte dat over de bilnaad loopt, hoe rottiger het zich natuurlijk gaat gedragen onder een broek, tenzij dat gedeelte weer zo breed is dat er niets meer weg kan kruipen - maar in dat geval is er van het omlijstingseffect geen sprake meer. Moeilijk toch, mooi en comfortabel te combineren.

Voor de vrouw blijft het in de mode om rond te zijn, dat wil zeggen: om een push-up beha te dragen. Maar naast het veelvuldige kant rukt nu het gladde ondergoed op. Ondergoed gemaakt van het nieuwe materiaal tactel, dat onwaarschijnlijk zacht en verrukkelijk aanvoelt; satijnen beha's en broekjes; en verrassend terug uit de jaren zeventig: het glanzend doorschijnende setje. In de jaren zeventig bestond dat uit een heupbroekje en een 'soft look' beha, nu zijn de beha's voorzien van een beugel en de broekjes schuin opgesneden - het lijkt werkelijk of die ellendige 'Marilyn Monroe-broeken', met pijpjes en tot in de taille, waarvan we een jaar lang moesten geloven dat ze niet dik en tuttig stonden maar juist heel vrouwelijk, op de terugweg zijn. De cups zijn veelal naadloos en voorgevormd (dat heet nu ineens 'molded' want Engels is toch meer van deze tijd) en zitten rimpelloos prachtig, wat een man deed verzuchten: “Hoe kunnen ze nu toch iets maken dat zo mooi past om borsten die ze niet kennen?”

Deze nieuwe, zachte, gladde trend zou wel eens verleiding en comfort in zich kunnen gaan verenigen. In een lingeriezaak stelde men een beetje verbaasd vast dat de gladde beha's de winkel uit vliegen. Nogal logisch, want zo'n gladde, glanzende, eventueel ook nog doorschijnende beha zit heerlijk en staat prachtig. En heeft bovendien niet dat overdreven toontje van het opengewerkte kant, dat altijd maar beweert: 'zie mij eens sexy!'

Eindelijk het antwoord op onze diepste wensen? Eventjes misschien. Want zoals we de mode kennen zal er wel weer bliksemsnel iets nieuws en onmogelijks verzonnen worden dat massaal in de rekken komt te hangen. Maar deze winter kan een fijne winter worden voor de man in het prachtbroekje en de vrouw in haar glanzende geheim.