Roda verkrampt in slotfase klassiek Europa-Cuptreffen

KERKRADE, 1 NOV. Gelukkig bestaan ze nog, van die wedstrijden die bol staan van spanning en emotie, van die confrontaties waarin 'klein' het vol furie opneemt tegen 'groot'. Wedstrijden waarin iedereen bevangen raakt door de voetbalkoorts, van speler tot en met toeschouwer, van coach tot en met grensrechter. Kortom, van die onvervalste Europa-Cupklassiekers zoals die gisteravond op Kaalheide tussen de Roda Juliana Combinatie en Sport Lisboa e Benfica.

De ploeg uit Kerkrade en de bezoekers uit Lissabon bezorgden de ruim elfduizend toeschouwers op het Gemeentelijk Sportpark een onderhoudende avond. Vanaf de eerste minuut boeide het treffen van de in Europees clubverband onervaren Limburgers tegenover de op datzelfde vlak gelouterde Portugezen. Lange tijd hing een sensatie in de lucht. Maar de ontmoeting in de tweede ronde van het UEFA-Cuptoernooi eindigde uiteindelijk in 2-2, omdat Roda in de laatste vier minuten de zwaarbevochten voorsprong uit handen gaf.

De charme van het Europese bekervoetbal schuilt in de dubbele ontmoeting: een uit- en een thuiswedstrijd. Het laatste duel is allesbeslissend, een heuse overlevingsstrijd en daarom goed voor verrassende wendingen, zoals gisteren op Kaalheide eens te meer bleek. Die bekoring is voorlopig niet terug te vinden in de Champions League. De miljoenendans tussen zestien Europese landskampioenen kent sinds 1993 een voorafje in de vorm van een onderlinge competitie waarin de deelnemers plaatsing voor de kwartfinales najagen, maar waar zelfs verliezers rijkelijk beloond worden en veel ploegen zich daarom behoudende rekenmeesters tonen. Pas in het voorjaar krijgt het prestigieuze toernooi zijn glans terug als het knock-outsysteem wordt toegepast.

In die afvalrace ging Roda gisteren ten onder en daarmee is het Europese avontuur van Limburgs voetbaltrots abrupt voorbij. Twee weken geleden werd doelman Ruud Hesp in de Portugese hoofdstad ook al op de valreep gepasseerd en verloor Roda met 1-0 van Benfica. Het record van de fusieclub uit Kerkrade blijft daarom het bereiken van de derde ronde van het UEFA-Cuptoernooi in het seizoen 1988-'89, toen het pas na het nemen van strafschoppen uitgeschakeld werd door het Bulgaarse Sredets Sofia met sterren-in-wording als Hristo Stoitsjkov en Emile Kostadinov.

Een evenaring van het voorlopige hoogtepunt uit Roda's EC-geschiedenis leek gisteravond lange tijd in de maak. Twee weken geleden was Roda in het imposante Estádio da Luz nog enigszins onder de indruk van Benfica, de tegenstander immers met het rijke clubverleden en bespeler bovendien van Europa's grootste voetbalstadion. Tot hun eigen schrik kregen de Limburgers in Lissabon enkele opgelegde kansen, maar lieten zij deze onbenut.

Op eigen veld wierpen de Limburgers alle schroom van zich af en toonden zij voor eigen publiek weinig ontzag voor de tweevoudig winnaar van de Europa Cup voor landskampioenen. Al spoedig ondervond Roda voor de tweede keer binnen veertien dagen dat de Portugezen niet de veronderstelde topclub met de zogenaamd hechte defensie waren. Pas in de tweede helft leverde de vrijmoedige en fysieke speelwijze resultaat op. Uit een voorzet van rechterspits Tijjani Babangida bracht Danny Hesp, vervanger van de geblesseerde Barry van Galen, de thuisploeg in de 61ste minuut op een verdiende voorsprong. Dertien minuten later verdubbelde verdediger René Trost de score door van dichtbij vanuit de rebound de 2-0 binnen te schieten.

En Benfica? De roodhemden leken zowaar aangeslagen. Overrompeld door de daadkracht van de ploeg die op voorhand als de underdog' gold in de Europese tweestrijd. Plotseling waren het de Portugezen die tot hun eigen verbazing niets meer te verliezen hadden en de Limburgers opeens alles. Benfica ontspande, Roda verkrampte.

De bezoekers ontdeden zich opeens van het defensieve harnas. Het countervoetbal werd op last van coach Mario Wilson ingeruild voor een alles-of-niets-offensief en dat resulteerde in de 86ste minuut in de bevrijdende 2-1 van de voet van Nader Hassan. De Marokkaanse aanvaller, vorig jaar op het WK ook al doeltreffend in de groepswedstrijd tegen Nederland, bracht in de slotminuut de score zelfs op gelijke hoogte. “Het kostte ons veel kracht om Benfica vast te zetten. Dat brak ons tegen het einde op”, verklaarde coach Huub Stevens na afloop.

En dus won 'groot' het in de slotfase alsnog van 'klein'. Maar Roda maalde daar niet al te lang om. Met opgeheven hoofden verlieten de spelers het veld. Het vertoonde spel verzachtte de pijn van de uitschakeling. Voor het eerst sinds maanden speelde de ploeg weer met inzet en overtuiging, het recept waarmee de Limburgers afgelopen seizoen furore maakten en op een tweede plaats achter Ajax eindigden. “Deze lijn moeten we doortrekken naar de competitie”, vond Stevens.

Edwin Vurens was gisteravond de personificatie van zowel de opleving als de ondergang van Roda. De grillige aanvaller, deze zomer vlak voor de start van de competitie overgenomen van FC Twente, speelde sindsdien ver beneden zijn kunnen. Stevens had tegen Benfica geen plaats voor hem ingeruimd in het basisteam, maar Vurens mocht na vijfentwintig minuten het veld in als vervanger van de geblesseerde spelverdeler Eric van de Luer.

De invalbeurt verliep boven verwachting totdat Vurens in de 86ste minuut verkeerd terugspeelde, Joao Pinto II profiteerde en Benfica alsnog 2-1 kon maken. “Speel je eindelijk weer eens een goede wedstrijd, overkomt je dit. Ik had die bal gewoon moeten wegschieten. Of anders de rode kaart moeten riskeren door aan zijn shirt te gaan hangen.” Stevens wenste zijn spits niet af te vallen. “Waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt.”