Linschoten zwakt plan korting op uitkeringen werkloosheid iets af

DEN HAAG, 1 NOV. Niet alle werknemers die door eigen schuld werkloos worden, zullen straks van een WW-uitkering verstoken blijven. Staatssecretaris Linschoten (sociale zaken) heeft zijn voornemen op dit punt iets afgezwakt.

Hoofdregel in het wetsvoorstel over boetes en andere maatregelen in de sociale zekerheid blijft dat wie de werkloosheid “in overwegende mate” aan zichzelf te wijten heeft, geen WW-uitkering krijgt. Maar als de werkloosheid maar voor een deel de schuld van de betrokken werknemer is, mag de bedrijfsvereniging de straf beperken tot een korting van 50 procent op de WW-uitkering gedurende een half jaar.

Met deze wijziging in het wetsvoorstel komt Linschoten tegemoet aan de wensen die in de fracties van PvdA en D66 in de Tweede Kamer leven. De staatssecretaris blijft van mening dat het volledig weigeren van een uitkering gerechtvaardigd is als de werkloosheid door het gedrag van de werknemer is veroorzaakt. Maar hij sluit niet uit dat er situaties zijn waarin de werknemer niet volledig schuldig aan de werkloosheid is. Bijvoorbeeld als de werkgever hem wegens wangedrag heeft ontslagen, terwijl ook een minder verstrekkende maatregel “niet ondenkbaar” was.

Linschoten denkt hiermee de bedrijfsverenigingen ook een uitweg te bieden uit de lastige keuze of ze een 'verwijtbaar werkloos' geworden werknemer een uitkering volledig moeten weigeren of niet. De D66-fractie had het vermoeden geuit dat de bedrijfsvereniging in zo'n situatie de betrokken werknemer vaak het voordeel van de twijfel zal geven. Met de introductie van een lichtere sanctie als tussenvorm denkt de staatssecretaris dit te voorkomen.

Linschoten wijst een suggestie van de VVD-fractie af om het aantal situaties waarin van verwijtbare werkloosheid kan worden gesproken, uit te breiden. Volgens de VVD zou iemand die werkloos wordt doordat zijn partner een baan elders heeft aanvaard en verhuizing nodig is, geen WW-uitkering moeten krijgen. Linschoten vindt dat in dit geval geen sprake is van een “zuiver individuele keuze” als oorzaak van de werkloosheid.