De uitglijder van Rabbae

Woensdagochtend half twee. Onrust in Hotel Opera in het centrum van Zürich. Procureur-generaal Van Randwijck heeft enkele uren daarvoor zijn aftreden aangekondigd. Terwijl de voorzitter van de enquêtecommissie, Maarten van Traa, zich in Amsterdam nog eens omdraait, wordt zijn vice-voorzitter Thom de Graaf in Zürich wakker gebeld door de pers. Zeven Kamerleden en tien journalisten verblijven daar voor een bezoek aan een Zwitsers heroïne-project. Of De Graaf soms commentaar heeft op het onverwachte aftreden. Maar het moet wel de ether in voor het ochtendnieuws van acht uur. “Nee”, zegt De Graaf slaperig. Hij wil geen commentaar geven, zeker niet zolang hij niet met Van Traa heeft gesproken.

Dan maar de ochtenddis. Iets na zevenen wordt Mohammed Rabbae (GroenLinks) met een radiomicrofoon getackeld. Of híj soms vindt dat meer mensen Van Randwijck moeten volgen. Ja, zegt hij, de slaap nog uit de ogen wrijvend, dat lijkt hem gezien het verleden bij politie en justitie wel een goed idee. Duizend kilometer naar het noordwesten hoort Van Traa Rabbae's stem door de radio galmen. Hij ontploft. De golven trillen door tot in Zürich, want De Graaf en Rabbae hebben na het Nederlandse radionieuws niets meer te zeggen. Ook een Zwitserse cameraploeg, in allerijl ingehuurd door RTL, komt in de loop van de ochtend voor niets bij het Zürcher openbaar ministerie. Rabbae wordt weliswaar professioneel overvallen bij de buitendeur, maar houdt zich aan de instructies.

Van Traa lijkt zijn mannen in Zürich in het gareel te hebben. Maar 's avonds, bij het journaal van acht uur, gaat het weer mis. Het Kamerlid Alis Koekkoek (CDA) vond eigenlijk hetzelfde als Rabbae, dus waarom gezwegen? Als Van Traa de complete enquêtecommissie weer terug heeft op Nederlandse bodem krijgen Rabbae en Koekkoek er flink van langs. Ze mogen nog zo gelijk hebben, er wordt niet gesproken tot het einde van de enquête, dicteert de voorzitter.

    • Rob Schoof