Studenten-chipkaart

De afgelopen weken zwichtte de pers voor de marketingkrachten van IBG, IBM en KPN. Zonder slag of stoot slikte vrijwel iedere journalist het moderne, unieke innovatieve van de studenten-chipkaart, waarbij de door de belanghebbende partijen opgesomde hoogstandjes, klakkeloos werden overgenomen.

Wat is nu werkelijk het unieke, het moderne en het innovatieve aan deze chipkaart?

Niet het gebruik als OV-jaarkaart, want slechts het plastic, waarin de chip is geplaatst, is bedrukt met onder andere foto en naam van de student, voor visuele controle door de NS-beambten. De chip wordt niet gebruikt.

Niet het gebruik als bibliotheekkaart. Ook hier wordt de chip niet gebruikt. Op het plastic is slechts een barcode gedrukt, waarmee de student als lener wordt herkend. Deze barcodetechniek wordt al jaren op grote schaal toegepast (onder andere in supermarkten voor artikelherkenning).

En ook dus niet het gebruik als 'chipknip' die gebruikt kan gaan worden om te betalen in universiteitsrestaurants, koffie-automaten, kopieermachines, telefoons etcetera, want sinds 1990 zijn chipcards met deze mogelijkheden (en nog veel meer) in gebruik bij een aantal universiteiten en hogescholen in Nederland (o.a. Universiteit Limburg, Hogere Hotelschool Den Haag, Hogeschool Eindhoven, Katholieke Universiteit Brabant, Nationale Hogeschool voor Toerisme en Verkeer in Breda) en gebruiken zo'n 45.000 studenten hun chipkaart en chipknip dagelijks, niet als proef maar volledig operationeel.

Het werkelijk unieke aan de studenten-chipkaart is het zogenaamde hoge innovatiegehalte dat door IBG, IBM en KPN wordt opgevoerd. Voor IBG vast een excuus voor het niet of niet tijdig realiseren. Voor IBM en KPN lijkt het het middel om de markt kopschuw te houden, wat ten koste gaat van die bedrijven die de studenten-chipkaart al lang hebben gerealiseerd.

    • Mw. W.A.C. van Tilburg