Tina Barney

Galerie Cokkie Snoei, Mauritsweg 55, Rotterdam. Do t/m zo 13-18u. T/m 3 dec. Prijzen: 5.000 tot 6.000 dollar (excl. BTW).

Niet alleen in de politiek wordt de familie druk bediscussieerd, maar ook in de kunst. Dat was al te merken op de fotomanifestatie (Alter)EgoDocuments die dit voorjaar in Amsterdam werd gehouden. De opnames die Larry Sultan van zijn bejaarde, zeer Amerikaanse ouders maakte, sprongen er toen uit. In die 'familie-traditie' past ook de fotografe Tina Barney (New York, 1945). De mensen op haar foto's zijn haar zoon, zuster, zwager, neef en nicht; upper-class Amerikaanse gezinnen die leven in weelderige, nogal pompeuze interieurs. Soms figureren er zelfs zwarte dienst- en kindermeisjes. Toch is de lifestyle of the rich niet het hoofdthema van Barney's werk, dat eerder te zien was in de grote expositie What about the family? in Londen. Barney beziet haar onderwerpen niet kritisch maar betrokken: ze is immers zelf lid van deze elitaire gemeenschap, en lijkt zich de broosheid van welvaart en welbevinden zeer bewust. In de nieuwe Rotterdamse galerie van Cokkie Snoei toont ze nu een aantal groot-formaat foto's, zoals John's Den. Daarop zien we een vader met twee zoons in - denk ik - een pied-à-terre in New York. De vader staat bij een tafel met een enorme vaas vol lelies, de twee zoons zitten op een poshy bank met een blikje cola in hun hand, maar keurig in overhemd gestoken. De vrij grote afstand tussen de vader aan de ene kant van de kamer en zijn zoons verderop krijgt een overdrachtelijke werking: er gaapt een gevaarlijke afstand tussen hen. Het verhalende aspect van Barney's foto's zit hem vooral in dit soort quasi-toevallige details die een niet uitgesproken spanning verraden. The Bridesmaid (1994) brengt de opnames van Catrien Ariëns in herinnering, die in haar fotoboek In de beste tradities rijke Nederlanders portretteert op soms nogal schrijnende wijze. We zien op Barney's grote foto hoe een al te opgedirkt meisje moet poseren voor een bruidsreportage. Het moet natuurlijk een feestelijk plaatje worden, maar haar gezicht is in zichzelf gekeerd en uit haar houding spreekt opgelatenheid. Barney's meest recente stukken zijn meer geposeerd, zoals The Red Robe, waarop een zwarte vrouw en haar echtgenoot in een nonchalant-artistiek interieur worden geportretteerd. De bijna levensgrote afdruk, de scherpte en full-color geven het portret een stereorama-achtige realiteit. Zoals in sommige werken van Barney's landgenoot Jeff Wall - maar zonder diens maatschappij-kritische inslag.