Referendum

Over het correctief referendum zijn de meningen van de politici verdeeld. Sommigen vrezen dat de (langdurige) besluitvorming voorafgaand aan de uiteindelijke beslissing achteraf de grond in zal worden geboord door de gewone burger. Deze 'dubbele' toets zou onwenselijk zijn. Is de politicus bang om te worden teruggefloten door de kiezer? Op zich lijkt het terecht dat de burger uiteindelijk beslist. We leven immers in een democratie; de meeste stemmen gelden. Maar laten we het gezonde verstand gebruiken. De gemiddelde burger weet niets van besluitvorming, laat staan besluitvorming vooraf. De gemiddelde burger is evenmin geabonneerd op de Staatscourant. De belangrijke beslissingen, waar het correctief referendum voor is bedoeld komen pas ter sprake zodra de media er aandacht aan besteden. En daarin schuilt denk ik het gevaar. De publieke opinie wordt dan niet (meer) gevormd op basis van feiten, maar op basis van emotie. Voorbeeld: de affaire 'Brent Spar'. Een 'collectief' referendum zou een paar maanden geleden hebben beslist dat Shell een pak op zijn broek verdiende. Achteraf gezien niet terecht. Nederland (en Nederland was niet in zijn eentje) werd hysterisch en was mordicus tegen Shell, onder een perfecte regie van Greenpeace, die de media om haar vingers wond. Een geen hond die wist hoe Shell tot haar besluit was gekomen. De conclusie zou dan kunnen zijn: het correctief (referendum) wordt bepaald door degeen die het collectief het best weet te bespelen. Naast 'emo-tv' nu ook 'emo politics'? Niet doen dus.

@@@