La Pat zingt nu ook in het Engels; Inwendig juichen om een diva

Concert: La Pat. Gehoord: 23/10 Kleine Komedie, Amsterdam. Herhaling: 2/11 Amersfoort; 4/11 Vlissingen; 8/11 Haarlem; 16/11 Zoetermeer; 18/11 Leiden; 22/11 Enschede; 24/11 Den Haag; 28/11 Nijmegen; 29/11 Alkmaar; 2/12 Apeldoorn; 13/12 Tilburg; 16/12 Leeuwarden. Voor cd inl: 01720-35232.

Niemand kan zo mooi gapen als La Pat. Want bij La Pat loopt een languissante geeuw over in een aanzwellende triltoon - waarna haar in opera geschoolde stem moeiteloos verder galmt in woordloze uithalen. En dan valt ze plotseling stil of stapt over op een stukje gefluit. Binnen één song tovert La Pat met de verschillende mogelijkheden van haar stem.

Voor het eerst sinds haar zelfgeschreven opera La Gabbia d'Oro (1991) heeft La Pat weer een nieuwe voorstelling. 'Witch- waltz' heet de verzameling liederen die ze nu ten gehore brengt, een eclectisch samengesteld repertoire van zelfgeschreven stukken in het Duits, Frans, Italiaans en, voor het eerst, Engels. De nummers zijn in een reciterende jazzstijl, kakofonisch, of een beetje cabaretesk met een plotseling aanspreken van het publiek: 'And all I want to do/is softly creep into your bosom'.

Als ondersteuning van de tournee heeft La Pat in eigen beheer een cd uitgebracht, met ook de naam Witchwaltz. Maar vergeleken bij haar optreden is de cd het zwakke zusje. Want juist de combinatie van La Pats stemcapriolen met het spel van haar vijf muzikanten is bij vlagen opwindend. De bandleden spelen alsof ze uiting geven aan inwendig gejuich; de violist zaagt onbekommerd zijn strijkstok over zijn elektrische 'body', de drummer stampt af en toe eens náást het pedaal van zijn bassdrum en de gitarist zingt de achtergrondzang, waarbij híj de hoge dameszang verzorgt en La Pat diep en mannelijk klinkt.

Voor de pauze gehuld in sluikzwart en erna in zuurstokroze betuigt La Pat zich deze keer minder een diva dan in haar eerdere voorstellingen. Vooral het verschil tussen haar gedrag tijdens een song en tussen de nummers door is opmerkelijk. Als zingend lijkt ze in haar element; dan opent ze haar mond als een poort en maakt overdreven harkerige bewegingen. Maar als de muziek wegvalt lijkt La Pat zich geen raad te weten met de stilte. Verlegen als een klein meisje dat niet weet of ze het wel goed gedaan heeft kijkt ze dan de zaal in.

    • Hester Carvalho