Bravoure Haan verbleekt door inhaalrace Ajax

ROTTERDAM, 23 OKT. In zijn enthousiasme over het zo juist gesloten akkoord met Feyenoord kondigde Arie Haan ruim twee weken geleden aan dat Ajax “niet lang meer ongeslagen zou blijven”. Hij durfde niet openlijk te zinspelen op de spoedige ontmoeting in De Kuip met de landskampioen, maar had dat uiteraard wel in zijn achterhoofd. Het Duitse bier dat die avond rijkelijk vloeide gaf hem kennelijk wat extra bravoure. Of hij onderschatte op dat moment de problemen waarmee zijn nieuwe werkgever kampt. Feyenoords Haan kon gisteravond in elk geval nog geen victorie kraaien. Ofschoon er een spectaculaire inhaalrace voor nodig was, maakte Ajax duidelijk dat er nog steeds een enorm krachtsverschil bestaat tussen de eeuwige rivalen (2-4). De aankopen waarmee voorzitter Jorien van den Herik dit seizoen dacht de titel te kunnen opeisen ten spijt.

Zelfs een geslaagde overrompelingstactiek in de beginfase van de wedstrijd kon het zelfverzekerde Ajax niet uit zijn evenwicht brengen. Al na één minuut en acht seconden lag de bal achter de negen wedstrijden niet gepasseerde doelman Van der Sar. Een inzet van Clemens Zwijnenberg werd door een Ajacied van richting veranderd en belandde vervolgens hoog in het net. Vijf minuten later juichte De Kuip opnieuw toen Larsson de voorsprong zelfs uitbouwde tot 2-0. Wie dacht dat vanaf die fase de paniek zou toeslaan bij Ajax, had het mis. Op beheerste wijze werd de schade nog in de eerste helft hersteld. Een bijzonder superioriteitsgevoel gaf de Amsterdammers het vertrouwen dat ook deze klus tot een goed einde zou worden gebracht. De aureool van onoverwinnelijkheid, die nu al bijna anderhalf jaar boven de hoofden van de Ajacieden zweeft, geeft de spelers blijkbaar vleugels.

Het verschil tussen de twee voetbalinstituten is inmiddels opgelopen tot vijftien punten, ofwel vijf nederlagen. De herfst is nog niet verstreken of Feyenoord kan zijn titelaspiraties vergeten. Dat moet een hard gelag zijn in Rotterdam-Zuid. Trainer Arie Haan bleef er nuchter onder. Hij begint de contouren te zien van het elftal waarmee hij verder wil. “Maar er is nog veel werk te doen. Niet alleen in tactisch opzicht. Mijn spelers moeten vaker het gevecht aangaan met hun tegenstanders. Bij het eerste doelpunt van Ajax wint Litmanen een kopduel van Bosz. Er wordt bovendien niet kort genoeg gedekt. Ik heb nu van dichtbij kunnen zien hoe goed het positiespel is van Ajax. Louis van Gaal heeft dit elftal naar zijn hand kunnen zetten. Daar is hij wel al enige jaren mee bezig. Die tijd wordt mij niet gegund. Ik moet meteen voor resultaten zorgen. En er zijn nauwelijks mogelijkheden om vaste patronen in te studeren als je twee keer per week speelt.”

Van Gaal voelde wat mededogen voor zijn collega, hoewel hij het ontslag van Van Hanegem steeds heeft betreurd. “Je praat in onze situatie inderdaad over een proces van vier, vijf jaar. Bij Feyenoord is de laatste weken enorm veel gebeurd. Je kunt wel een trainer vervangen, maar de spelers hebben ook hun gedachten over die gang van zaken. Dat werkt altijd door op het veld. De wedstrijd om de Super Cup, waarin de krachtsverschillen wat kleiner leken, is een momentopname geweest. In een seizoen wordt een technische en tactische ontwikkeling geëist van de spelers. En dan moet je ook nog alles mee hebben. Voor hetzelfde geld hadden we hier verloren. Wanneer ons eerste doelpunt lang op zich had laten wachten, was het maar de vraag geweest of we die rust in ons spel hadden behouden.”

Na zijn eerste werkweek bij Feyenoord zal Haan weten waaraan hij is begonnen. De euforie over het tweejarige contract heeft plaats gemaakt voor een hoop zorgen. Achter de stereotiepe grijns moet een bitter gevoel schuil gaan over de wijze waarop voorzitter Jorien van den Herik zijn zaakjes afhandelt. Want ook achter de bestuurstafel treedt Feyenoord niet erg tactisch op. Het begon al met de stoet bevriende journalisten die Van den Herik in zijn kielzog meesleepte naar de onderhandelingen van Haan in Stuttgart. Beiden maakten vervolgens de fout door te verkondigen dat de zaak was beklonken.

Van den Herik schatte de situatie verkeerd in door te verklaren dat de afwikkeling van Haan in Saloniki wel even een hoop herrie zou geven, maar dat het uiteindelijk best in orde zou komen. Want daarvoor kende hij als inwoner van Cyprus de Grieken te goed. Vervolgens liet hij Haan vallen door hem een ultimatum te stellen. En afgelopen vrijdag, tijdens de rechtszitting die PAOK-voorzitter Voulinos tegen Haan heeft aangespannen, deed mr. Mentink, de advocaat van Van den Herik, uit de doeken dat de ex-Ajacied zelf als eerste contact heeft gezocht met Feyenoord. Zo werd Haan door zijn eigen werkgever afgeschilderd als iemand die danst op het graf van een collega.

Haan zou zichzelf hebben opgedrongen via oud-voetballer Theo van Duivenbode, die werkzaam is bij de hoofdsponsor van Feyenoord. Beiden zullen elkaar ongetwijfeld hebben gesproken, want ze zijn goed met elkaar bevriend. Al zou er in een telefoongesprek een balletje zijn opgeworpen, het heeft niets te maken met de handelwijze van Van den Herik. De Feyenoord-voorzitter had deze zaak chiquer kunnen oplossen door zelf contact te zoeken met PAOK. Of een vergelijk af te wachten. Morgenochtend weet Haan of hij van de rechter bij Feyenoord mag werken. Zo niet, dan is hij het slachtoffer geworden van junglepraktijken waarvan hij zelf ook dacht te kunnen profiteren. Als hij mag blijven, dan wacht hem een lange strijd met een selectie waarin de discipline op een laag pitje staat en die door ontevreden spelers is veranderd in een tijdbom.

    • Erik Oudshoorn