Eigenwijze mengvorm cabaret, musical en revue in sprookjes-Zzinderella; De pret overtroffen bij Jos & Frank

Voorstelling: Zzinderella, musical van Jos Brink, Frank Sanders en Henk Bokkinga. Spelers: Jos Brink, Frank Sanders, Lucie de Lange, Rolf Koster, e.a. Decor en kostuums: Jan Aarntzen. Choreografie en regie: Barrie Stevens. Gezien: 19/10 in de Stadsschouwburg, Haarlem. Aldaar t/m 21/10; tournee t/m 1/6.

Voordat het verhaal van hun nieuwe musical Zzinderella begint, verschijnen Jos Brink en Frank Sanders eerst als zichzelf op het toneel - althans, in de strak gesneden smokings van hun theaterpersonages. Ze zingen een duet over hun 25-jarig 'homogeen' samenzijn, waarin het publiek de keus wordt gelaten hen te zien als Jos & Frank of als Jut & Jul, en ze geven een crosstalk ten beste, waarin ook een aftandse grap voorbij komt die laatst nog als tramhalte-mop dienst deed in de Jiskefet-serie Debiteuren/ Crediteuren. En dan pas barst de show los.

Het is een typerende opening. Brink en Sanders hebben zich nooit verplicht gevoeld de wetten van de musical tot in de kleine lettertjes na te leven. Ze zijn gespecialiseerd in eigenwijze mengvormen van revue, cabaret en musical, die altijd al volop ruimte hebben gelaten voor kluchtscènes, moppige terzijdes, verwijzingen naar hun verhouding in het dagelijks leven en het ingestudeerde uit-de-rol-vallen dat steeds weer grote hilariteit bij hun publiek teweeg brengt.

Zzinderella vormt daarvan een overtreffende trap. Aan de vaste ingrediënten zijn ditmaal elementen uit de Engelse pantomime toegevoegd, de op sprookjes gebaseerde familievoorstellingen die hun grootste pret ontlenen aan mannen die in groteske jurken geen moment verloochenen dat ze mannen zijn. Getrouw aan die traditie gaf Jos Brink zichzelf in dit Assepoester-verhaal de rol van de boze stiefmoeder. Hij maakt er met duivels genoegen een kreng van een wijf van.

Twee plots schuiven hier behendig in elkaar: het bekende sprookje en een hedendaags verhaal over een uitgeverij in geldnood die hoopt een bestseller te scoren met een nieuwe Assepoester-uitgave. Het één vormt het spiegelbeeld van het ander, want in die uitgeverij is sprake van een tirannieke directeur (ook door Brink gespeeld) met twee mallotige lievelingszonen plus een gekoeioneerde stiefzoon. Zang, dans en kluchtigheid wisselen elkaar hier af met de precisie van een soepel geoliede machine; de tien spelers hebben telkens net genoeg tijd om zich weer in de kledij van een andere rol te hullen. Die verkleedpartijen - met exorbitante gewaden en excessieve pruikekoppen - vormen een attractie op zichzelf. Naarmate de verhaallijnen meer verknoopt raken, wordt het tempo van de omkledingen opgevoerd, tot het ten slotte uitgroeit tot waarachtig stuntwerk.

En in die wonderlijke hutspot van genres bewegen Brink en Sanders zich met het air van twee amusementsfabrikanten die niet meer naar de gunsten van het publiek behoeven te hengelen, zoals ze in vorige produkties nog deden, maar die heel goed weten dat ze met de jubileumshow Zzinderella waar voor hun geld te bieden hebben.

    • Henk van Gelder