Een man die je je jas aangeeft

Wat zijn Nederlandse mannen toch ontzettend welopgevoed! Zorgzame echtgenoten, liefhebbende vaders, steun van de vaderlandse economie - zij stralen optimisme en deugdzaamheid uit. Ze zien er ook niet bepaald onappetijtelijk uit met hun goed verzorgd gebit, altijd gewassen haren, gespierde fietsbenen en sportieve torso's. De lijfgeur is definitief verbannen door het regelmatig douchen en de zeer uiteenlopende soorten aftershave waarvan de geur de suggestie geeft van door de Westerse beschaving getemde mannelijke oerdriften die de vrouwenharten sneller moet laten kloppen. Goedlachs en evenwichtig, vormt hij, samen met zijn vrouw en kinderen, die allemaal opvallend veel op hem lijken, een onverwoestbare hoeksteen van de maatschappij.

Voor mij heeft de oneindige braafheid van de Nederlandse man catastrofale gevolgen. Na vijf jaar in Nederland te hebben gewoond realiseer ik me opeens met schrik dat ik hier nog nooit verliefd ben geweest. Een gedachte die mij vijf jaar geleden in paniek gebracht zou hebben. Het is dan ook geen wonder dat ik zo langzamerhand allerlei visioenen van een Slavische man begin te krijgen, met zijn broeierige blik en spontane brutaliteit. Een man die op straat of in het openbaar vervoer niet angstig zijn blik afwendt, alsof hij bang is om betrapt te worden. Een man met wie je tijdens een metrorit via oogcontact alle fases van verliefdheid door kan maken. Een man die midden in de nacht bij je binnenvalt om je deelgenoot te maken van zijn laatste gedachten over Dostojevski. Een man die je je jas aangeeft, je zware tas draagt, bij het binnenkomen en afscheid nemen je hand kust, royaal met complimenten strooit, kortom al die dingen doet die de Nederlandse man overbodig, belachelijk en onvolwassen vindt. Of ligt het misschien aan de Westerse vrouw, die dat soort 'seksistisch' gedrag als een persoonlijke belediging en een schending van haar in een lange en moeizame strijd verworven rechten opvat?

bpDe Slavische man zal zich in ieder geval niet gauw door een stelletje agressieve kenaus in de hoek laten drijven. En toch kun je hem moeilijk een macho noemen. Daarvoor doet hij te veel aan zelfreflectie en is hij bovendien te zwaarmoedig. Hij mist trouwens ook die reclame-achtige allure die de lokale macho's zich hebben eigen gemaakt.

xpDe Slavische man is een geboren, zeer authentieke charmeur, die oprecht alle maagden, vrouwen en weduwen wil bezitten. Dat een vrouw daar zelf niet altijd prijs op stelt, gaat zijn begrip dan ook te boven. Dan voelt hij zich diep gekwetst, want hij is er heilig van overtuigd dat als een man en een vrouw zich, al of niet toevallig, samen in een ruimte bevinden, er dan iets moois tussen hen moet opbloeien, en wel onmiddellijk. Voor dat moois heeft die eeuwig onverzadigde Slavische man alle ruimte. In tegenstelling tot zijn Westerse broeder, die zijn ruimte met een nette baan, een gezin, een auto, een hypotheek en een pensioenregeling veilig en efficiënt heeft gevuld en voor de rest geen ruimte heeft. Dat zou de ingewikkelde en broze constructie, die hij om zich heen heeft opgebouwd en die hem tegen het rauwe leven moet beschermen, ook te veel bedreigen.

Een tevreden man straalt alleen maar een blind geluk uit. Dat maakt hem aseksueel. Een man moet gevaar uitstralen, uitdagen, provoceren of een gevoel geven dat er ergens achter de verre kusten een ander leven mogelijk is. Dat de Slavische man daar heel goed toe in staat is, past uitstekend in de context van het Russische leven, waar grote en kleine liefdes een belangrijke rol spelen. In de zes jaar van mijn afwezigheid zijn bijna al mijn kennissen twee of drie keer getrouwd en gescheiden. En van elke nieuwe man of een vrouw hielden zij zo veel dat er ook per se kinderen moesten komen. En een oude vriendin bekende mij onlangs dat alleen de talloze verliefdheden haar nog op de been hielden in haar moeizaam bestaan als onderbetaalde journaliste, moeder van twee kinderen en vrouw van een Slavische man, van wie zij inmiddels al gescheiden is geweest om vervolgens weer met hem te trouwen. Ze kon helaas geen betere man vinden. Want de Slavische man mag misschien een boeiende minnaar en een meeslepende persoonlijkheid zijn, maar in het dagelijks leven is hij een onverantwoordelijke, egoïstische, bezitterige en infantiele puber. En een verwend zoontje van de sterke Slavische moeder, dat ook in zijn volwassen leven alles weer door een vrouw laat opknappen.

Vandaar dat een slim en gevoelig Slavisch meisje steeds vaker een minder flamboyante, maar meer betrouwbare en verantwoordelijke Westerse man prefereert.