Is het Glucksmann in zijn bol geslagen?

André Glucksmann slaat in NRC Handelsblad van 10 oktober de plank zo gruwelijk mis, dat je zou vermoeden dat hij zich te goed heeft gedaan aan zijn hele voorraad uit Rotterdam gesmokkelde nederwiet.

Ten eerste denkt Glucksmann, dat bewezen is dat de kernproeven op Mururoa onschadelijk zijn omdat wetenschappelijke commissies in Australië en Nieuw-Zeeland dat erkennen. Ik zou dus het tegendeel kunnen bewijzen, door te zeggen dat andere wetenschappelijke commissies beweren dat de proeven wel schadelijk zijn, maar ik ga niet klakkeloos af op wat wetenschappelijke commissies beweren. Nee, ik word eerder overtuigd door een bericht zoals aan het begin van de Mururoa-affaire in NRC Handelsblad stond. De bevolking rond Mururoa zou een percentage kennen van gevallen van een doorgaans met radioactieve straling in verband gebrachte kanker, dat 10 procent hoger ligt dan in de rest van de wereld. Maar het meest overtuigd van het gevaar van de proeven ben ik, door het simpele feit dat de Fransen er helemaal voor naar de andere kant van de wereld afreizen.

Ten tweede doet Glucksmann alsof niemand van de activisten tegen de kernproeven zich druk maakt om de besmette Tsjernobyl-kinderen en het gevaar van kernrampen in Centraal Europa en de voormalige Sovjet Unie. Wat een onzin. Niemand is Tsjernobyl vergeten. Sterker nog, de intensiteit van het protest tegen de Franse kernproeven heeft naar alle waarschijnlijkheid te maken met de ramp aldaar. Het komt mij eerder voor, dat voorstanders van de kernproeven ongevoelig zijn voor de rampzalige gevolgen van het geknoei met kernsplitsing. Frankrijk is, gezien het feit dat het gewapende troepen naar de gebieden rond Mururoa stuurt, blijkbaar zelfs bereid mensen dood te schieten die al te emotioneel worden bij de gedachte aan hun kinderen, huilend van pijn en met een kaal hoofd van de chemotherapie; gevolg van Frankrijks bijdrage aan een veilige wereld.

Ten derde beweert Glucksmann, dat diegenen die de straat opgaan om tegen de kernproeven te demonstreren, niets zouden geven om wat zich in Bosnië afspeelt. Is het hem in z'n bol geslagen? Iedereen maakt zich druk om Bosnië! Overal begint men hulpacties, blauwhelmen sterven in een conflict waar ze in feite niets mee te maken hebben en er wordt koortsachtig naar een oplossing gezocht. Het probleem is, dat moordenaars in het voormalige Joegoslavië gekken zijn die zich van niets of niemand iets aantrekken. Wat helpt het, daartegen te demonstreren? Je kan net zo goed een demonstratie houden tegen de aardbeving op Sumatra, of de orkaan op Sint Maarten. Of tegen de Franse atoompolitiek. Wat wij echter veronderstelden, was dat Frankrijk een moderne democratie was, die luisterde naar haar eigen leden en naar haar bondgenoten. Zo deed het zich immers voor. Het is extra schokkend, dat Frankrijk zich nu opstelt als een arrogante koloniale onderdrukker, als een vijand van vrede, vrijheid, gelijkheid en broederschap, van vrije meningsuiting en zelfbeschikkingsrecht.

Tenslotte suggereert Glucksmann, dat milieu-activisten de vrede in de weg staan. Hij legt zelfs een verband tussen de bezigheden van milieugroeperingen en de opkomst van het Nationaal Socialisme in het Duitsland van de jaren 30. Ik zou hem er op willen wijzen dat andere factoren dan de inzet voor het behoud van de aarde daarbij een rol hebben gespeeld, en de buitenlandse politiek die Frankrijk indertijd voerde, is daar niet de onbelangrijkste van. Hij moest er eens een geschiedenisboekje op na slaan, in plaats van het zelf te verzinnen.