Saters en geweldenaren in Boymans-parade van Barney

ROTTERDAM, 18 OKT. Museum Boymans-van Beuningen in Rotterdam lijkt aanstaande zaterdag op een filmset van Fellini. Het museum brengt op de binnenplaats een spektakel dat het midden houdt tussen een Amerikaanse 'parade' en een mallotige modeshow, tussen een kindertheatervoorstelling en een optocht van sportieve geweldenaren.

Er zal een bataljon showgirls in roze en oranje baljurken flaneren; mannelijke en vrouwelijke bodybuilders geven een spierkracht-demonstratie en vier Amerikaanse topmodellen, gekleed in zwempak of avondtoilet, mengen zich tussen een paar androgyne types die tot in de puntjes vermomd zijn als feeën of saters - die laatste compleet met beharing en bokkepoten.

Voor de achtergrondmuziek zorgen doedelzakspelers en loeiende motoren-met-zijspan, terwijl een gehoornde ram, na lang zoeken op de kop getikt bij een Zeeuwse boer, als eregast aan een tuigje zal worden rondgeleid. Uit Hollywood vliegen nog haar- en make-up-stilisten over om vrijdagnacht de figuranten te schminken. En de New-Yorkse fotografe Annie Leibovitz, tenslotte, zal ter plekke alle 45 deelnemers aan de parade portretteren voor het tijdschrift Vogue.

Initiator en vormgever van deze happening is de 28-jarige Amerikaan Matthew Barney. De meeste figuranten keren terug in zijn videofilms. Het museum is deze week volop in de weer om uit de inhoud van zestig reusachtige kisten ook Barney's beeldententoonstelling samen te stellen. De werken van deze veelbesproken kunstenaar worden gretig aangekocht. Zijn sculpturen en films hebben met sport, film, theater, design, mode en met de medische wereld te maken. Alle details van kapsels, kostuums en interieurs ontwerpt hij zelf. 'Geniaal en briljant', schrijft de ene criticus, 'flauwekul', schrijft de ander.

De jongensachtige Barney praat over zijn eerste, kostbare parade alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Een genoegen is dat praten voor hem niet, zo lijkt het; “de visuele taal is me meer vertrouwd”, zei hij eerder in een vraaggesprek; “mijn moeder is een schilderes die abstract werkt. Zij is de kunstenaar die mij het meest heeft beïnvloed.” Behalve een in vier staartjes gebonden kapsel duidt vooralsnog niets op het absurdistisch karakter van zijn performances en video's. Daarover is al veel getheoretiseerd op papier.