PSV grijpt kans om lekker te voetballen

LEEDS, 18 OKT. Wie zegt dat alleen Ajax voetbal speelt om van te watertanden? PSV kan het, zo bleek gisteravond in en tegen Leeds, ook. De amusementswaarde lag af en toe hoog, héél hoog. En dan was de geblesseerde Ronaldo nog niet eens van de partij.

Het moet gezegd dat thuisclub Leeds United alle medewerking verleende. De Engelsen streden als echte kerels met open vizier en boden de Nederlanders de kans om lekker te voetballen. Wim Jonk, verguisd bij Inter en verbannen uit Oranje, kon zich niet herinneren wanneer hij voor het laatst zo lekker had gevoetbald. “Ik heb genoten!”, zei de Volendammer na afloop voor zijn doen zeer uitgelaten.

Het verschil met Ajax is nu nog dat PSV af en toe open huis houdt in de eigen verdediging. Leeds United scoorde liefst drie keer en liet ook nog een aantal mogelijkheden liggen. Aangezien de bezoekers uit Eindhoven nog meer doelpunten maakten, vijf om precies te zijn, sloeg de balans toch nog naar de goede kant over en werd het een heel plezierige avond. Drie-vijf. “Hier kan je alleen maar van dromen”, zei uitblinker Luc Nilis. “Vooraf hoop je misschien een 0-1-tje weg te pikken”, aldus Philip Cocu.

Het waren vooral Jonk en Nilis die op Elland Road voor de schoonheid zorgden. De twee weten elkaar na amper drie maanden bij PSV al bijna blindelings te vinden. Voor Jonk roept dat herinneringen op aan zijn soepele samenwerking met Bergkamp. “Dennis en Luc zijn wel andere types als medespelers. Dennis is sneller en komt van verder aangelopen. Luc moet dichter bij je in de buurt staan. Hij kan vooral kort draaien.” Het partnerschap kwam er niet zo maar. Jonk: “Ik heb voordat ik bij PSV kwam goed op tv-beelden naar mijn aanstaande ploeggenoten gekeken. Hoe lopen ze? Hoe moet ik ze aanspelen?”

Twee fantastische vrije trappen waren het bewijs van de voetbalintelligentie én klasse van het Belgisch-Nederlandse duo. Vlak voor rust wipte Nilis de bal op en schoot Jonk de bal droog in het doel. Keeper John Lukic stond er even als versteend bij en dook toen veel te laat naar de hoek. In de eredivisie tegen Volendam ging het eerder dit seizoen op bijna identieke wijze. Dus leek Leeds-manager Howard Wilkinson zijn huiswerk niet goed te hebben gedaan. Zijn collega Dick Advocaat bestreed dat. “Ook als je het weet, is zo'n bal niet te verdedigen”, oordeelde de voormalige bondscoach. Jonk: “De bal ploft achter de muur. De keeper ziet hem heel laat aankomen.”

Het is vooral een kunst om de bal vanuit stand op maat op te wippen. “Ik denk dat veel spelers dat wel kunnen, maar het gaat er om dat je het op de goede momenten kan. Dus ook in een Europa-Cupwedstrijd, in een vol stadion”, aldus Jonk. Nilis spreekt van “het goede gevoel hebben”. “Het zou een afgang zijn als het juist voor de ogen van al die mensen zou mislukken. Maar daar denk ik niet aan. Het gaat gewoon nooit mis.” Jonk: “Luc is altijd heel relaxed. Hij staat niet onder druk.”

Het gaat niet, zo maakte de betrokkenen na afloop in Leeds duidelijk, alleen om Jonk en Nilis. “Cocu moet er ook bij staan”, legde Jonk uit. “Hij schiet met links. Dat weet de keeper. Die gaat dan misschien een beetje meer aan die kant staan. Je moet er mee spelen. En dan ineens kan de gedachte ontstaan van: ik probeer hem. Wip hem maar op, zei ik tegen Luc.”

Bij 3-3 in de tweede helft kreeg PSV nog een vrije trap voor het doel van Leeds en leek er weer een kans om de truc uit te voeren. Maar dat gebeurde niet. Nilis: “Je kan het best twee keer doen in één wedstrijd. Waarom niet? Maar de bal lag deze keer gewoon te ver van het doel. Dan is het te moeilijk.” Daarom tikte Cocu deze keer de bal aan en zocht Jonk met een subtiele pass Nilis op. Het werd een sublieme actie. De Belg, de afgelopen week vier kilo afgevallen door een fikse buikgriep (“Ik wilde eigelijk helemaal niet mee naar Engeland”) was even los van zijn opponent Wetherall, aarzelde niet en schoot uit een moeilijke hoek PSV weer op voorsprong. Jonk: “Ook over zo'n actie praat je van te voren. René (Eijkelkamp, red.) loopt weg en Luc maakt een korte beweging.”

De winnende trainer Dick Advocaat wreef zich vergenoegd in de handen. “Voor de wedstrijd had ik nog gezegd dat we met zo veel specialisten in huis eigenlijk veel te weinig scoorden uit vrije trappen.”

De onverzettelijke Engelsen moesten uiteindelijk buigen voor zo veel geweld uit Eindhoven. Na afloop tracteerden de toeschouwers de winnaars op een sportief applaus. “Dat vond ik nog het mooiste van de hele avond”, aldus Eijkelkamp. Ploeggenoot Marciano Vink: “Het is ongelooflijk hoe dat publiek negentig minuten aan de gang bleef. Ik zat na mijn wissel in de kleedkamer en hoorde ze schreeuwen. Ik dacht: dat is 4-3, 5-3 voor Leeds. Het bleek dus andersom te zijn, een werelduitslag!”

De geblesseerde Ronaldo was ook in Leeds. Hij daalde na afloop van de tribune af naar zijn ploeggenoten in de kleedkamer. “Niet slecht, zonder Ronaldo”, oordeelde de Braziliaanse tiener lachend.

    • Hans Klippus