Meebrullen op naakt verjaarsdagsfeest; Red Hot Chili Peppers brengen nieuwe versie van sok-act in Ahoy'

Concert: Red Hot Chili Peppers. Gehoord: 16/10 Ahoy', Rotterdam.

Succes heeft de Red Hot Chili Peppers niet wezenlijk veranderd. Muzikaal maakte de groep er nog altijd een gezellige bende van, ten overstaan van vele duizenden toeschouwers. Ook de 'sok-act' waarmee ze in de begindagen opzien baarden, is in ere hersteld. Met dien verstande dat bassist Flea niet eens meer de moeite neemt om zijn geslachtsdeel met de veelbesproken witte sok te bedekken. Gisteravond stond hij een optreden lang piemelnaakt op het podium, geflankeerd door een gitarist in een schattige gaatjesmaillot en een zanger in een pikant serveerstersuniform. Plezier is een serieuze zaak voor de funk-rockgroep uit Hollywood, vooral op de verjaardag die Flea gisteravond vierde.

Na de wereldwijde doorbraak met het voorlaatste album Blood Sugar Sex Magik (1991) kwam het voortbestaan van de Red Hot Chili Peppers in gevaar. Zowel Flea als zanger Anthony Kiedis werden geveld door ernstige ziekten en gitarist John Frusciante kon de druk van het succes niet aan. Hij verliet de groep halverwege een Aziatische tournee en trad nog net niet in het voetspoor van zijn voorganger Hillel Slovak, die in 1988 aan een overdosis heroïne was bezweken. Frusciante schreeuwde zijn pijn uit op het curieuze solo-album Niandra Lades, een treurig stemmend document van zijn drugsverslaving. Zijn plaats bij de Chili Peppers werd ingenomen door Dave Navarro uit Jane's Addiction, een gitarist die voldeed aan de voorwaarde dat de groep uitsluitend zwaar getatoeëerde mannen in haar gelederen opneemt.

De komst van Navarro is het beste dat de Red Hot Chili Peppers in deze fase had kunnen overkomen. Zijn spelstijl is robuust en veelzijdig, in tegenstelling tot de gevoelige snarenfrutsels van Frusciante die er veel meer moeite mee had om de achterste rijen van een sporthal te bereiken. Navarro's debuut tijdens Woodstock II maakte vorig jaar duidelijk dat hij het accent bij de Chili Peppers heeft verlegd van funk naar metal, met de psychedelisch getinte gitaarpartijen die Jane's Addiction ook zo meeslepend konden maken. Het ontbreekt de Chili Peppers enigszins aan voldoende sterke nieuwe liedjes, zodat het recente album One Hot Minute nogal ondoorgrondelijk is uitgevallen. Op het podium maakt Navarro veel goed, te meer dordat hij oude favorieten als Kiedis' autobiografische smartlap Under the bridge van nieuwe glans voorziet.

'Wat is er mis met democratie?' vroeg Flea toen het publiek ongedurig reageerde op de onderonsjes die de groepsleden zich permitteerden. Er werd heel wat afgesmoesd op het podium, voorafgaand aan een handvol coverversies van onder anderen David Bowie en Jimi Hendrix, in een rommelig optreden die begon met de beukende crowdsurfers-favoriet 'Give it away'. Naast het aandoenlijke kinderliedje met rockbegeleiding 'Music is my aeroplane' viel 'Coffeeshop' op wegens het feit dat dit nieuwe nummer nu al door velen werd meegezongen. Ook bij het solonummer 'I'm a little pea' waarmee Flea veel bijval oogstte, werden buitenissige zinsneden als 'you homophobic redneck dick' woordelijk meegebruld. Tot slot kreeg Flea zijn verjaardagstaart aangereikt door een andere blote kerel. Geheel in de sfeer van een avond muzikale slapstick, eindigde het slagroomgebak in het gezicht van Kiedis.

    • Jan Vollaard