Het nieuws van 17 oktober 1995

Elk vleugje wind is er een te veel voor Indurain; Spanjaard waagt geen nieuwe poging om werelduurrecord te verbeteren

BOGOTA, 16 OKT. De takken hingen doodstil aan de bomen. Het Colombiaanse wolkendek verroerde zich nauwelijks. Geen enkele papiertje dwarrelde over de wielerbaan. Het leek gistermorgen windstil in Bogota. Ideale omstandigheden voor de Spanjaard Miguel Indurain om het werelduurrecord te verbeteren. De electronische waarneming op het middenterrein zou een snelheid van drie meter per seconde hebben aangewezen, maar het excuus van zijn begeleiders klonk niet erg overtuigend. Elk vleugje wind was er een te veel voor Indurain. Na ruim een half uur fietsen hield hij het voor gezien. De dubieuze motivering voor zijn falen werd na afloop door de renner zelf onbewust in twijfel getrokken. Hij zag af van een nieuwe poging in Cali (Zuid-Colombia), waar zijn directeur-sportief Echavarri op gespeculeerd had. Als Indurain overtuigd was van de wind als oorzaak van zijn mislukte race, dan zou hij een paar dagen later nog wel een keer in het zadel willen klimmen. Blijkbaar kon hij een tweede poging niet meer opbrengen. “Het seizoen is voorbij”, zo reageerde hij gelaten. Het fantastische werelduurrecord dat Tony Rominger elf maanden geleden in Bordeaux vestigde, bleek een te hoge drempel voor de man die vooraf over onbegrensde mogelijkheden leek te beschikken. Indurain zou de afstand van 55.291 kilometer overschrijden, zo voorspelden de insiders. Was hij niet de allerbeste specialist ter wereld. En had hij Rominger niet in alle belangrijke tijdritten verslagen? De omstandigheden waren op papier gunstig voor de kopman van Banesto. Met een verzet van 6214 was hij in het voordeel tegenover de Zwitser die zijn record met 6014 had bewerkstelligd. Bovendien hoefde Indurain minder lastige bochten te rijden, aangezien de piste in Bogotà veel langer was (333 meter) dan de baan in Bordeaux (250 meter). Een ander voordeel was de hoge ligging van Colombia. De hoofdstad Bogota ligt 2.560 meter boven de zeespiegel, waardoor Indurain weliswaar minder zuurstof tot zijn beschikking had maar ook veel minder luchtweerstand tussen de spaken voelde. Rominger reed in Bordeaux op zeeniveau, op een binnenbaan. Het rijden in een overdekte hal biedt minstens zo veel voordelen als het rijden op grote hoogte, dat bewijzen de schaatsrecords van de laatste jaren. Alle klasse en alle voorbereidingen ten spijt, Indurain schoot op de wielerbaan van Bogotà zichtbaar tekort. De zeventien trainingsuren op de piste bleken onvoldoende. Hij wist zich minder goed aan te passen dan Rominger, die zich vorig jaar even onwennig had getoond op de baan. Met een minder geavanceerde fiets, met minder hooggespannen verwachtingen doorbrak Rominger de barrière van 55 kilometer. Hij verpulverde het bestaande record van Indurain, die een paar weken daarvoor de Schot Graeme Obree nog uit de boeken had gereden. Gisteren zat de Spanjaard, ondanks alles, onder zijn persoonlijke toptijd van 1994.