Ambtenaar spreekt, De Boer zwijgt, ministerie gelukkig

Hoe houd je als minister je ambtenaren in toom? Het is een groter probleem dan veel politici ooit publiekelijk zullen toegeven. De vierde macht, die omvangrijke en continu factor in het bestuur van het land, is taai, geduldig en creatief in het verwerven en vooral in het behouden van macht. Handelde Roel den Dunnen, de secretaris-generaal op het ministerie van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieu, vorige week buiten zijn minister om toen hij op de opiniepagina van deze krant een lans brak voor een krachtig beleid ter beperking van kooldioxyde? Den Dunnen reageerde op eerdere artikelen in deze krant, waarin kritisch was geschreven over de wijze waarop milieu-minister Margreeth de Boer haar CO-beleid vorm geeft.

Het artikel van Den Dunnen kon worden gelezen als een pleidooi voor een krachtiger aanpak van dit milieuprobleem dan het kabinet tot nu toe voorstaat. Interessant, een ambtenaar die een compleet kabinet publiekelijk maant. De vraag rijst: wie dient hier wie, en waar was de minister als het ministerie van milieu zo nodig een signaal moest geven?

Had minister De Boer geen pen of had ze geen tijd? Nee, op het ministerie werd geoordeeld dat het goed zou zijn dat de hoogste ambtenaar de tekst zou ondertekenen. De Boer was nauw betrokken geweest bij de totstandkoming van het verhaal, dat wel, maar de minister kan naar buiten toe nu eenmaal niet overal op reageren, zo verklaart haar woordvoerder desgevraagd.

Ambtenaar Den Dunnen was hier dus niet deloyaal, maar integendeel zeer loyaal. Sterker nog, hij ging voor zijn minister op missie het mijnenveld in. Want, een strenger CO-beleid, daar roep je bij andere departementen en in het bedrijfsleven veel tegenkrachten mee op, zo weet haar voorganger Hans Alders nog heel goed. Zou het van de minister welbegrepen eigenbelang kunnen zijn dat ze hier niet zelf spreekt? Margreeth de Boer is op zijn zachtst gezegd niet de sterkste minister van het kabinet-Kok: haar optreden kenmerkt zich door ongelukjes en onhandigheden. Het is dan handig dat er een ambtenaar is die kritiek kan pareren. De moraal van dit verhaal: ambtenaar spreekt, minister zwijgt, ministerie gelukkig. (KvdM)

    • Frank Vermeulen
    • Kees van der Malen