Levensecht (2)

In het land van Alles Is Mogelijk Maar Het Wordt Toch Nix ben ik opgegroeid.

Aan mij en mijn generatie van Nix is veel aandacht besteed in de media. Ik heb in kranten en tijdschriften kunnen lezen wat ook al in mijn dagboeken stond en ik heb zodoende mijn dolende ziel in een historische context kunnen laten thuiskomen. Ik voel me vrijgepleit van schuld aan mijn eigen landerigheid. Toch is er iets wat nu pas echt tot me doordringt na het lezen van het artikel 'De Generatie Levensecht' van Anil Ramdas. Wat ik jaren als last heb ervaren blijkt ineens mijn zegen te zijn. Gezegend ben ik met mijn handicap en mijn homoseksualiteit. Gered en getroost ben ik door de trauma's uit mijn jeugd. Wat altijd mijn maatschappelijk functioneren frustreerde is bij nader inzien een toegangskaart tot de emotionele elite van mijn generatie. Bof ik even.

    • Amelie Veenstra Groningen