Kinderziektes bij chipkaart studenten

Studenten in Groningen en Twente kregen onlangs een chipkaart. Hoewel het een proef is, zorgt de 'smart-card' nu al voor klein leed.

GRONINGEN, 13 OKT. 'Storing' staat er geschreven op de groen-blauwige 'informatiezuil', de computer van de Informatie Beheer Groep (IBG) waar studenten met hun chipkaart hun vragen en mutaties kunnen intoetsen. Maar het scherm is zwart.

In het Harmoniecomplex, het gebouw van de rechten- en letterenfaculteit van de Rijksuniversiteit Groningen, demonstreert studente Mirjam Kampen (23) haar multifunctionele pas. “Hij is stuk”, zegt ze vertwijfeld.

“Hij functioneert niet”, verbetert het hoofd interne dienst, A. Leiseboer, die net komt aanlopen. “Kinderziektes”, zegt hij. “Hij is nieuw en heeft een aanloopperiode nodig. Ze zijn ermee bezig.”

Leiseboer schertst over de uitspraak 'wat je er niet instopt, krijg je er ook niet uit'. Volgens hem is het eerder andersom. “Wat je er ook instopt, je krijgt het er niet uit. Dat apparaat eet pasjes op, zoals bij een giromaat”, weet Leiseboer. “Maar ik ben er niet verantwoordelijk voor. Ik moet alleen controleren of de spullen draaien.”

Begin september kregen ruim 20.000 studenten in Groningen en Twente bij wijze van experiment een studentenchipkaart, een collegekaart met allerlei high-tech-snufjes. Met de pas kunnen ze boeken lenen bij de universiteitsbibliotheek, reizen met het openbaar vervoer en rechtstreeks contact maken met de computer van de IBG voor informatie over hun inschrijving en studiefinanciering. Vanaf 1 november zouden ze met de kaart ook nog kunnen betalen in kantines en mensa's, telefoneren of kopiëren. Als na een jaar blijkt dat zo'n kaart het studentenleven aangenamer maakt, krijgen alle Nederlandse studenten een 'smart-card'. Hoewel het nog om een proefproject gaat, zorgt de kaart nu al voor kleine ongemakken en verborgen leed.

“Dat ding is helemaal niet handig”, zegt de Groningse student Patrick Jansema (24) al koffiedrinkend in de kantine van de letterenfaculteit. “Ik ben bang dat die kaart op een gegeven moment breekt. Die oude ov-kaart kon je gewoon in je achterzak steken. Die boog lekker mee. En raak je hem kwijt, dan ben je meteen alles kwijt. Er zitten te veel functies op.”

Studente Esther Kunst (19) stapte onlangs in Wageningen op de bus. “De chauffeur geloofde me niet. Ik mocht bijna niet mee. Toevallig kwam er achter mij ook een jongen met zo'n kaart. Dus liet hij ons maar door.”

Ook op de campus van de Universiteit Twente zijn niet alle studenten te spreken over de chipkaart. “Er staat een mooie informatiezuil in de bibliotheek, maar die werkt niet”, zegt Gregor Bollen (24) aan de bar van de Bastille. “In Nieuwegein kreeg ik ruzie met een buschauffeur die dacht ik hem belazerde.”

Zes meisjes laten elkaar gierend en brullend de foto's van hun chipkaart zien. “Echte computerfoto's. Platte, ingedrukte, uitgerekte of bolle koppen. Gedigitaliseerd word je er niet mooier op”, zegt Maud Rommers (21), vierdejaars toegepaste wiskunde. Studiegenote Femke Woudstra (21) gebruikt de kaart alleen als college- of ov-kaart. “Het ideale van die kaart leek me juist dat je gegevens kon veranderen. Maar die IBG-zuilen doen het al een poosje niet. Je moet nog steeds zo'n mutatieformulier invullen.”

Om de eerste smart te lenigen, hebben de universiteiten van Groningen en Twente 'helpdesks' ingesteld voor studenten met problemen. Bij de helpdesk, naast het kantoor van het hoofd centrale studentenadministratie, Hans Punt, is het een komen en gaan. “Die zuilen hebben hier maar heel even gedraaid, maar de introductie verloopt nog steeds volgens planning”, legt Punt uit. “En wat dat inslikken van pasjes betreft, dat is een fout in de software. Maar het is nog te vroeg om te oordelen. Vanaf 1 november zal alles functioneren.”

Perry ten Hoor van de IBG in Groningen, mede belast met de uitvoering van het project, is op de hoogte van de klachten. “Er zijn diverse storingen, maar het is een stuk nieuwe technologie. Het modernste van het modernste. Ik ben blij dat er nu al van alles naar boven komt. Het zit nog in de testfase. Deze maand nog onderzoeken de mening van studenten.”

De Universiteit Twente organiseerde twee weken geleden een debat over de gemakken en de ongemakken van de studentenchipkaart. “Je betaalt een dubbeltje voor een kopie en daar moet je een ov-kaart voor in een machine stoppen”, zegt Gitta Montanus, stafmedewerker Studium Generale. Uit een steekproef op de campus blijkt dat wekelijks twintig pasjes wegraken, aldus Montanus. “Dat geeft veel geregel”, zegt ze. Verder vragen studenten zich af of de chipkaart wel veilig genoeg is, omdat in het verleden de wizzkids uit Twente zouden hebben gestunt met telefoon- en magneetkaarten. “Maar met die chips is dat moeilijker. Die zijn vrij veilig.”