Snelle Overmars bewijst waarde nu ook als topscorer

VALLETTA, 12 OKT. “Willen jullie 'm even zien?”, vraagt Marc Overmars aan zijn gehoor. Hij is zeker zo trots op de zilveren schaal die hij van de KNVB heeft gekregen in verband met zijn 25ste interland, als met de drie treffers die hij gisteravond scoorde tegen Malta. Hij had gisteravond al recht op z'n 27ste cap, maar de bond is nooit zo snel met die dingen. Overmars haalt het pakpapier eraf en wijst op de fijngegraveerde letters. “Kijk de wedstrijden en de uitslagen. Van die 25 interlands heb ik er denk ik achttien als rechtsbuiten gespeeld. Maar bij Ajax stond ik misschien één keer op die positie. Ik ben gewend geraakt aan de plek van linksbuiten. Nee, ik had op de rechtervleugel vanavond niet zo goed gespeeld.”

De aversie tegen een structurele omschakeling die de aanwezigheid van Glenn Helder mogelijk voor hem zal veroorzaken - voorheen was het Roy die hem op de rechterflank hield, maar de speler van Nottingham Forest wenst weer niet als linksbuiten te spelen - probeert hij op omzichtige wijze duidelijk te maken. Overmars heeft zo langzamerhand recht van spreken. Hield hij Oranje niet in de race voor het WK van Amerika nadat zijn flitsende actie op Wembley een strafschop opleverde die Peter van Vossen zo koelbloedig verzilverde?

Gisteren bewees hij opnieuw zijn waarde. Maar nu niet alleen als de razendsnelle vleugelaanvaller, ook als topscorer. Drie keer trof hij het net, terwijl hij slechts twee treffers had gemaakt in al die andere interlands die hij speelde. Een vierde treffer van zijn schoen werd ternauwernood voorkomen doordat een Maltezer de bal van de doellijn trapte. Het eerste doelpunt, een lage schuiver, leek veel op de goal waarmee hij het treffen tussen Ajax en Real Madrid enkele weken geleden besliste.

Overmars is completer geworden, zoals hij zelf aangeeft. Een ontwikkeling die een vleugelspeler tegenwoordig niet zo snel meer doormaakt. “Ik heb al in mijn eerste seizoen bij Ajax geprobeerd aan mijn techniek te sleutelen en m'n schotvaardigheid te verbeteren”, legde hij gisteravond uit. “Eigenlijk begint dat nu pas vruchten af te werpen. Dit was de eerste hattrick in mijn voetballoopbaan. Misschien was ik vroeger iets te onrustig voor het doel. Nu speel ik meer bekeken. Ik kijk naar de keeper en het gaatje dat er rest om te scoren.”

Hij pulkt wat aan zijn dikke lip. Een cadeautje van zijn directe tegenstander Richard Buhagiar, die zijn snelheid in de eerste helft nog redelijk kon bijbenen. Overmars: “Geen fijn ventje, die jongen. Ik kreeg regelmatig een tik. Wij hebben in die fase ook te veel en te snel in het strafschopgebied de bal verspeeld. In de rust hebben we elkaar een beetje aan zitten kijken en ons afgevraagd hoe dat allemaal kon.”

Saillant was wel dat Overmars als rechtsbuiten nog twee keer scoorde. De vierde treffer kwam op naam van Clarence Seedorf die geen grootse indruk maakte. De speler van Sampdoria werd door het Maltezer publiek regelmatig begeleid door junglegeluiden. Hiddink diende daartegen een protest in bij de zogenoemde vierde official langs de lijn, die aanvankelijk dacht dat een overtreding de aanleiding vormde.

Voor Glenn Helder begint een toekomst in Oranje te gloren. Al heeft hij bij Arsenal geen basisplaats. “Daar sla ik met mijn vuist op tafel omdat ik vind dat ze me anders voor niets hebben gekocht. Maar in Oranje heb ik niets te eisen. Ik ben geen Gullit of Van Basten”, aldus de linksbuiten.