Roddel op niveau

Voor wie een roddelblad net iets te vulgair is en de glossy onvoldoende spannend, is er nu een geheel nieuw segment in de bladenmarkt: de glossip, gossip in een glossy verpakking. Vrijwel tegelijk met de lancering van Beau Monde verscheen AvantGarde in een nieuwe uitmonstering - en het lijkt wel of hier bedrijfsspionage is toegepast. De bladen overlappen elkaar zowel inhoudelijk als uiterlijk, maar voor de fijnproever van het genre zijn ze 'complementair'.

De ingrediënten van beide bladen vormen binnen- en buitenlandse film-, sport- en tv-sterren, mode, 'beauty' en royalty. De glossip staat niet in de frontlinie van de schandaaljournalistiek, maar beschouwt en inventariseert nadat de rookwolken zijn opgetrokken. Niet het feit dat een filmster aan de drank is of in scheiding ligt wordt hier breed uitgemeten; de makers gaan er vanuit dat hun lezers daarover al voldoende zijn geïnformeerd. Nee, de glossip presenteert achtergronden: alle vrouwen die bij Richard Gere zijn weggelopen (Beau Monde) of de financiële toekomst van alle prinsen van Oranje (AvantGarde). Zo verhoudt de glossip zich tot het roddelblad zoals het opinieweekblad zich tot het dagblad verhoudt.

Toch zijn er bij nadere lezing kleine maar fundamentele verschillen te signaleren. AvantGarde zou je het zelfbewuste zusje van Beau Monde kunnen noemen. Neem Cindy Crawford die Richard Gere de bons blijkt te hebben gegeven: in AvantGarde aanleiding voor een uitputtende reportage (“Voor jou tien anderen”) over de zelfbewustheid van de hedendaagse vrouw - Angie Everhart, Linda de Mol, Melanie Griffith en Martine de Bijl, met nog vele andere vrouwen waren zij het zelf- of drankzuchtige gedrag van hun echtgenotes beu. Beau Monde stelt toch liever de man centraal, niet alleen in de kwestie Richard Gere, maar ook in een verhandeling van de huispsycholoog over het vraagstuk: “Waarom vallen vrouwen op machtige mannen?”

Die mannelijke invalshoek ademt ook een vraaggesprek met Monica van der Meyden, de echtgenote van de nestor van de Nederlandse roddeljournalistiek. De verslaggeefster vraagt uitvoerig over Monica's omgang met Henk (“hij blijft me verrassen”) en wat het is om met zo'n beroemde man te zijn getrouwd, maar niet dan nadat de huisvestig van het tweetal amechtig is beschreven: “Wat een weelde, wat een grandeur in deze, overwegend in oker- en roodtinten gehulde salon, met zijn royale banken, sierlijke stoelen, dieprode chaise-longue en manshoge palmen.”

AvantGarde stelt daar een bezoek tegenover aan Patricia Paay in New York. Ook hier liegt de woning van de zangeres en 'haar vijftien jaar jongere' echtgenoot Adam Curry er niet om: “Het is een geel landhuis in koloniale stijl, grotendeels van hout. Aan de achterkant van het huis bevindt zich een romantisch bos met - als het niet te droog is - een kabbelend beekje.” Beide bladen melden hoe de vrouwen hun huidige echtgenoten hebben ontmoet. Monica werkte al jaren als beauty-verslaggeefster bij Privé en Henk bracht haar af en toe naar huis. “We voelden wel duidelijk sympathie voor elkaar, maar ik kan niet zeggen: dat is nou het moment geweest waarop we voor elkaar vielen.”

Dat moment staat Patricia Paay nog wel bij: “Vijf jaar geleden, tijdens het kerstdiner, zei Adam: 'Patricia wat ben je mooi. Mag ik je nu nemen?' Het werd een enorme vrijpartij onder de gedekte tafel, waar de kalkoen koud stond te worden. Later bleek dat ik tijdens die wip zwanger ben geraakt.” Beter kan het verschil tussen beide glossips niet worden uitgedrukt.

    • Tom Rooduijn