Onverstaanbare Atlas is droevig of een beetje ijzig

Concert: Natacha Atlas featuring Transglobal Underground. Gehoord: 11/10 Paradiso, Amsterdam.

De eenknopige peignoir was zo oncharmant dat hij alleen kon dienen om nieuwsgierigheid te wekken naar wat er onder zat. Zangeres/buikdanseres Natacha Atlas liet haar optreden gisteravond in Paradiso meer dan de helft verstrijken voordat er een heup zichtbaar werd.

Maar die heup was het wachten waard. Als een onafhankelijk organisme draaide en stulpte het lichaamsdeel door de kier in Atlas' paarse rok als om de onverstoorbaarheid van haar romp nog eens extra te benadrukken.

De Marokkaanse, in Brussel geboren Natacha Atlas werd in Engeland bekend met Transglobal Underground, die eigentijdse dance speelt. In deze groep vult Atlas de electronische beats aan met afwisselend Engelstalige en Arabische zang en demonstreert ze op het podium haar kwaliteiten als danseres.

Die combinatie van dance en ethnische muziek-elementen is op het moment populair in Engeland. Ook de leden van als Fun-Da-Mental bijvoorbeeld verwerken muzikale invloeden uit hun geboorteland, Pakistan, in hun electronische dansmuziek.

Natacha Atlas bracht dit jaar bovendien een cd uit Diaspora met authentiek klinkende Arabische muziekstukken, uitgevoerd op de traditionele Arabische instrumenten. Live bleek de uitvoering daarvan toch meer geplooid naar westerse oren. Een doordringende baslijn legt de basis voor de nummers en verzachtende synthesizerpartijen vullen de ruimte op tussen de percussie en het kwinkelerend gefluit.

Maar Atlas doet met overtuiging de veeltonige Arabische zang. Van diep uit haar keel duwt ze trillers en kronkels, terwijl de toon van haar stem klimt van een hese mannenklank tot een alarmerende sirene.

Dat van de teksten ondertussen niets te volgen is, wekt bevreemding. Zou Atlas zo somber kijken omdat ze iets heel droevigs zingt? Of is ze gewoon een beetje ijzig? Dat blijft de vraag. In ieder geval duurde het lang voordat haar optreden wat fleur kreeg.

Ze trok de witte sandalen uit, keurde ook de muzikanten eens een blik waardig en liet haar handen haar prachtige stembuigingen uitbeelden. Maar het hoofd, met de Liz Taylor-als-Cleopatra make-up, bleef bijna onbeweeglijk - alsof het zich niet bewust was van de zinnelijke expressie van sommige andere lichaamsdelen.

    • Hester Carvalho