Downunder: de tweede helft

Halverwege de wedstrijd tussen de onderwijssystemen van Australië en Nederland staat Nederland duidelijk voor. Het is 0-3 in het voordeel van ons onderwijs.

Pakketkeuze. “We hanteren het 'linesystem', zegt collega Peter, die me op zijn middelbare school in Queensland rondleidt. Het blijkt dat ook in Australië sprake is van pakketkeuze en dus van clusters. De clusters worden hier niet samengesteld door dagenlang droevig zoemende computers maar door de leerlingen zelf. Zij schrijven in op clusters, de 'lines'. Uit zeven clusters van twee tot zes vakken kiest een leerling zeven maal een vak. Een verstandige samenstelling van de clusters waarborgt verstandige pakketten. Geen gezeur over profielen. Ieder vak draait iedere dag. Clusters en rooster zijn in één keer klaar. Wat kan het leven eenvoudig zijn. Australië - Nederland 1-3.

Kleding. Ik citeer uit de schoolgids: 'Students are not to wear coloured nail polish. Obviously tinted hair colour and outlandish hairstyles are not appropiate for Oakey State High School.' Iedere school heeft zijn eigen schooluniform. Ze zien er prachtig uit. Vooral de hoofddeksels, verplicht wegens de venijnige zon. Naast baseballpetten zijn er Lawrence of Arabia petten-met-flappen, strooien hoeden model Sien van Ot voor schattige meisjes, en karuba's, van konijnevilt gemaakte Australische cowboyhoeden voor knullen. Ik heb een hekel aan uniformen maar het is beter dan de waan die in Nederland op school rond loopt. (Wij hebben een skinhead met oorring van een jaar of twaalf, vies!) Australië - Nederland 2-3.

Examens. Nederland heeft landelijk vastgestelde examens, Australië heeft schoolexamens. Dat is een ramp. Om examenresultaten van scholen te kunnen vergelijken moeten leerlingen naast het schoolexamen in de staat Queensland nog de Queensland Core Skills Test doen. Combinatie van school- en testresultaten, een ondoorzichtige rekenklus, leidt tot een score tussen de 1 en 25. Dat getal bepaalt of het arme kind wordt toegelaten tot de vervolgopleiding, die het wenst. Australië - Nederland: 2-4.

Toetskwaliteit. De hierboven beschreven test wordt centraal vastgesteld, door een soort Australische Cito. Iedere leerling krijgt van deze organisatie een mooi uitgevoerde gids waarin op geruststellende toon samenstelling en onderdelen van de test worden besproken. Voorbeeldopgaven zijn bijgevoegd. Kan het Cito zoiets niet maken? Eén van de vier testonderdelen is een essay van 600 woorden dat geschreven moet worden over... Tja, hoe leg je het uit. Hier naast me ligt een collage ter grootte van 3 A4tjes met teksten en afbeeldingen. Dit stimulans 'material' ziet er prachtig en verleidelijk uit. Je wilt onmiddellijk aan het schrijven. Zo'n test maken kan het Cito niet. Australië - Nederland: 3-4. Het wordt spannend.

Straffen. Onder de thee vertelt Peters echtgenote me verontwaardigd over het gebrek aan discipline op school en het risico door een leerling voor de rechter gedaagd te worden. “Waarom dan?” vraag ik. Nou, je mag ze met geen vinger aanraken. Dan komt de aap uit de mouw. Tot voor een jaar waren lijfstraffen gebruikelijk. In de directiekamer stond in de hoek het riet, ingeolied 'to prevent it from cracking'. Jazeker, bevestigt Peter, het werd regelmatig gebruikt. Australië - Nederland: 3-5.

Gender. Peters echtgenote geeft les op een katholieke meisjesschool. Meisjesschool????? Jawel, meisjesscholen zijn in. Uit onderzoek blijkt dat meisjes op meisjesscholen duidelijk beter scoren dan op gemengde scholen. Jongens op jongensscholen doen het juist iets slechter. Tja, scholen zijn er niet voor de lol. Arme jongens, arme meisjes. Australië - Nederland: 3-6.

Een overtuigende uitslag. Ik wacht met emigreren tot mijn pensioen.