De wijsheid van de oude man in de tempel

Na een bezoek aan een tempel vlak buiten Manali in Noord-India verpoosden we even op een bankje op het kleine tempelplein. Onder een overkapping recht voor ons zat een oude man achter de smeulende resten van een vuur. Zijn schaarse kledij en tanige lichaam leken te wijzen op een leven van verregaande ascese, zijn wilde baard en haardos verleenden hem een aura van wijsheid. Met een sierlijk bewerkte stok roerde hij door de rokende as. De patronen die hierbij ontstonden leken hem vele dingen mede te delen.

Plotseling keek de man op, en met een onderzoekende blik begon hij mij te observeren. Zijn ogen leken diep door te dringen in de afgronden van mijn ziel.

Met een hoofdknik nodigde hij me uit plaats te nemen. Enigszins nerveus gaf ik gehoor aan zijn verzoek, maar eenmaal tegenover hem maakte een brandende nieuwsgierigheid zich meester van mij. Ik kreeg het gevoel op het punt te staan in contact te treden met de grote mysteriën van het Oosten. De man werd voor mij een toegang tot een andere wereld; zijn ogen werden twee vensters die uitzicht boden op geheimen die mij elk moment zouden worden geopenbaard. De stilte was sereen, onder de schaduw van het tempeldak zonk ik weg in spirituele sferen . . .

'Do you smoke?'

De man had mij een vraag gesteld maar het was niet de diepe, zachte stem die ik verwachte. Het waren krassende geluiden die nog lang nagalmden in de kleine ruimte.

'Smoke, smoke, hasjiesj! You have hasjiesj?'

De man moet mij voor onnozel hebben gehouden want ter verduidelijking van zijn vraag haalde hij een grote hasjpijp te voorschijn waaraan hij begon te zuigen, onderwijl wijzend op de lege kop. Zijn teleurstelling was groot toen ik mijn hoofd schudde. Maar niet voor lang want al snel begonnen zijn ogen te glinsteren.

'Camera, camera, show me! Aah, automatic camera!'

Na enige trivialiteiten te hebben uitgewisseld over de prijs en voordelen van verschillende typen fotocamera's, vond ik het welletjes en tijd worden weer eens op te stappen. De man riep mij nog na dat ik moest betalen voor het onderhoud, maar ik deed of ik hem niet hoorde. Ik werd volledig in beslag genomen door de vraag waarom wij westerlingen toch altijd het idee hebben dat mensen elders een zoveel rijker leven hebben dan wij, terwijl deze mensen op hun beurt het idee hebben dat het precies andersom is.

    • Hans Mars