Op zoek naar een kuur tegen aids

The Cure. Regie: Peter Horton. Met: Joseph Mazzello, Brad Renfro, Annabella Sciorra, Diana Scarwid. In Alfa Amsterdam (zo 15 okt 15u30) en De Meervaart Amsterdam (ma 16, do 19 en zo 22 okt 15u30).

The Cure begint met een typische Jip en Janneke-situatie: twee buurjongetjes praten met elkaar door de schutting in hun tuin. Maar dit zijn geen onbezorgde kleuters: Erik is een twaalfjarige jongen uit het Zuiden die door zijn drank- en werkverslaafde moeder is verplant naar de buitenwijken van Minneapolis; de elfjarige Dexter is door een bloedtransfusie seropositief geworden en lijdt aan aids.

Tegen de zin van Eriks moeder, die denkt dat het HI-virus net zo besmettelijk is als griep, worden de twee outcasts vrienden. Samen zoeken ze naar het medicijn voor aids: met hulp van een door Erik ontworpen 'Periodac Table of the Candies' doet Dexter een snoepkuur, om na het zien van een film over de helende werking van het regenwoud over te stappen op een dieet van zoveel mogelijk verschillende planten en boombladeren. Als het allemaal niet helpt, varen de twee jongens als moderne Huck Finns op een vlot de Mississippi af, op zoek naar Dr. Fishbourne uit New Orleans, die volgens de National Enquirer het middel tegen aids in zijn achtertuin gevonden heeft.

The Cure, geregisseerd door de weinig bekende Peter Horton, is een jeugdfilm over een beladen onderwerp die ondanks het onvermijdelijke unhappy end niet zwaar of belerend wordt. Dat komt niet alleen door het naturel van de jonge acteurs Joseph Mazzello (als Dexter) en Brad Renfro (bekend van The Client), maar ook door de comic relief die Robert Kuhn in het scenario bracht. Vooral de slotscènes in het ziekenhuis, die gemakkelijk larmoyant hadden kunnen worden, bewaren een subtiel evenwicht tussen gevoeligheid en galgehumor. Typerend is het moment waarop Erik met het lievelingssnoep van Dexter aankomt als die aan het infuus ligt. “Je kunt het zeker niet opeten,” zegt hij, waarop Dexter antwoordt: “Maybe you can crumble it and put it into my IV.”

Vier keer draait The Cure tijdens het Cinekid-festival, en daarna niet meer. Veel te weinig voor een film die iedereen met een niet al te groot hart tranen met tuiten zal bezorgen - en dat zonder een overdosis vals sentiment.