Michelin-mannetje wordt honderd jaar

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat de broers Edouard en André Michelin uit de Franse Auvergne begonnen met het testen van hun vinding, de luchtband. Nu, 100 jaar later, is Compagnie Générale des Etablissements Michelin het grootste bandenconcern in de wereld met een omzet die omgerekend 22 miljard gulden bedraagt.

Het Franse bandenconcern wil haar eeuwfeest niet ongemerkt voorbij laten gaan. In Parijs, aan de Avenue de l'Opéra, staat de voorvader van de moderne autoband in een pas geopende Michelin-boutique. Wat er uitziet als een te groot uitgevallen fietsband, betekende een ware revolutie. De band was gemonteerd om de wielen van een voertuig dat de gebroeders Michelin van een Peugeot-chassis en een Daimler-motor zelf in elkaar hadden gezet. 'Eclair' (bliksemflits) heette dat voertuig. Die naam duidde niet zozeer op de snelheid waarmee het zich voortbewoog, maar op de wijze waarop dat geschiedde. Het ingewikkelde besturingssysteem, dat door twee man moest worden bediend, leidde tot nogal zigzaggende bewegingen over de weg. In 1895 leverden de broers Michelin in de toen gerenommeerde autorace Parijs-Bordeaux-Parijs het bewijs dat de luchtband voor auto's goede toepassingsmogelijkheden had. Hun wagen eindigde in die race overigens als laatste, maar desondanks werd het begin van een zegetocht van hun vinding ingeluid. In tegenstelling tot de toen veel gebruikte massief rubberen banden of houten wielen met een metalen band kon de nieuwe met lucht gevulde band de meeste oneffenheden, zoals gaten, stenen en en andere oneffenheden in de weg veel beter opvangen. De band absorbeerde moeiteloos. Mogelijk stond de gebroeders Michelin die eigenschap of een wereldsucces voor ogen toen ze hun embleem, een mannetje opgebouwd uit banden, een naam gaven. De naam, Bibendum, komt uit het Latijn. “Nunc est bibendum” betekent: Nu is het tijd om te drinken. Het Michelin-mannetje geniet wereldbekendheid. Het mannetje staat op asbakken, sleutelhangers, posters, paraplu's, buttons en andere voorwerpen. Veel daarvan is te zien en te koop in de boutique aan de Avenue de l'Opéra. Daar zijn ook te koop de artikelen waarmee Michelin verder bekendheid heeft gekregen, de wegenkaarten en restaurant- en hotelgidsen. Het concern claimt de eerste te zijn die wegenkaarten uitgaf. De kaarten en gidsen hebben zich in de loop der jaren tot een lucratieve aangelegenheid ontwikkeld, goed voor een omzet van omgerekend 100 miljoen gulden per jaar en werk biedend aan 350 mensen. Van de Michelin-gidsen verschijnen jaarlijks vijf miljoen exemplaren in achttien talen. Veel hoteliers wachten de komst van een nieuwe gids met spanning af. Inspecteurs van het bandenconcern bezoeken incognito vele eetgelegenheden en beoordelen die vervolgens. Voor duurdere restaurants geldt een beoordeling in sterren. Het restaurant dat een Michelin-ster kwijtraakt, raakt als regel ook klanten kwijt. Daarentegen mag een restaurant dat een ster krijgt, op meer klandizie rekenen.