Fratsen

Fratsen: Naar Buiten (VIA 997060)

Het begrip 'Nederlandstalig' voldoet al jaren niet meer als genre-aanduiding in de popmuziek. Cabareteske groepen als Noodweer en Toontje Lager zijn inmiddels opgevolgd door een nieuwe generatie, die er steeds beter in slaagt om Nederlandse teksten te koppelen aan een oorspronkelijk rock'n'roll-gevoel.

Meer nog dan De Dijk of Van Dik Hout, heeft de Twentse groep Fratsen zich los gemaakt van elke vorm van epigonisme. De cd Naar Buiten bevat een uit de klei getrokken mengeling van gitaarrock, volksmuziek en plattelandspoëzie, echter zonder de boertige klompendansmentaliteit die het Limburgse Rowwen Heze zo lomp en banaal maakt.

Zanger André 'Manoe' Manuel van Fratsen is misschien wel de grootste dichter die de Nederlandse popmuziek na Lennaert Nijgh heeft voortgebracht. Hij zingt in harde bewoordingen over de ijzingwekkende droefenis van zijn dronkemansbestaan, maar kan in het ingetogen liedje Vos even makkelijk een moralistische fabel met een hartverscheurende ontknoping uit zijn mouw schudden. Onder het motto 'ik zoek de zin van de dingen en een haakje voor mijn jas' keert hij zijn ziel binnenstebuiten en trekt hij als een hedendaagse Don Quichotte ten strijde tegen 'dat treurige bevolkingsdeel dat in een jeepje rijdt'.

Sinds de voorlaatste cd Snachs is Fratsen gegroeid, van een obscuur regionaal feestbandje tot een hechte rockgroep die de Twentse achtergrond benadrukt om een universeel gevoel te verwoorden. Nederlandse popmuziek klonk zelden zo eerlijk en ongekunsteld.

    • Jan Vollaard