Wie verstoort het opgewekte humeur van Indurain?

PAIPA, 7 OKT. Hij glimlacht bij het ontbijt, hij lacht in de regen en hij heeft de grootste lol in de ontvangsthal van het hotel. Hij oogt onoverwinnelijk, met die machtige benen en dat gebronsde gezicht. Na de zege in de individuele tijdrit kan hij vier dagen later opnieuw een regenboogtrui om zijn hals gehangen krijgen.

Wie gaat hem verslaan? Welke coureur kan morgen wedijveren met Miguel Indurain? De vijfvoudige Tourwinnaar is de uitgesproken favoriet voor de individuele wegwedstrijd. Het parcours rond Duitama is hem op het lijf geschreven. Vijftien rondjes van achttien kilometer met halverwege een zeer lastige klim. Indurain kan geschiedenis schrijven.

Nog nooit won een Spaanse beroepsrenner de wereldtitel op de weg. Sinds de WK-primeur in 1927 heeft het traditioneel sterke wielerland zich moeten behelpen met enkele troostprijzen. Indurain zelf werd een keer tweede en een keer derde. De bijna vergeten Juan Fernandez won drie maal een bronzen medaille. De overleden avonturier Louis Ocaña kwam niet verder dan een derde plaats in 1973. En illustere Spaanse wielrenners als Manuel Fuente, Federico Bahamontes en Pedro Delgado kwamen nooit op het podium.

Spanjaarden staan bekend als begenadigde ronderenners. In de eendaagse wedstrijden komen ze zelden goed uit de verf. Het WK spreekt in Spanje ook minder tot de verbeelding dan de Vuelta of de Tour. De verminderde belangstelling heeft wellicht ook te maken met het gebrek aan hoge bergen in het parcours. De ware berggeit heeft nog nooit uitgeblonken bij het WK. Indurain is de ideale allrounder en lijkt daarom in staat morgen de wereldtitel in de wacht te slepen. Hij heeft met Abraham Olano (tweede in de tijdrit) en Fernando Escartin twee superknechten.

De Colombiaanse fans hopen op hun eigen helden. Door de afwezigheid van de geblesseerde Alvaro Mejia is Oliveiro Rincon de voornaamste Zuidamerikaanse troef in Duitama. Rincon weet zich gesteund door een uitzinnige menigte en door enkele waardevolle knechten. Hernan Buenahora en Nelson Rodriguez zijn tot veel in staat als de weg omhoog leidt. Colombia is weliswaar organisator van het WK, maar een wereldkampioen heeft het land nog nooit gekend. En als het morgen weer geen Colombiaan wordt, dan zullen de Zuidamerikaanse liefhebbers Indurain als een halve landgenoot in de armen sluiten.

Frankrijk heeft zes wereldkampioenen, van wie Luc Leblanc tot morgenavond de regenboogtrui mag dragen. De winnaar van 1994 reed een slecht voorseizoen en raakte vlak voor de Tour zwaar geblesseerd. Leblanc mag toekijken hoe Richard Virenque de Franse eer hoog houdt. De winnaar van de bolletjestrui in de Tour eindigde vorig jaar op de derde plaats en is één van de kanshebbers. Virenque arriveerde relatief laat in Colombia, wat in het algemeen als een nadeel wordt beschouwd. Hij reed vorige maand in de Vuelta in het kielzog van Laurent Jalabert, die helaas niet van de partij is. De succesvolste renner van dit seizoen koos voor een vervroegde vakantie.

De grootste concurrenten van Indurain komen zeer waarschijnlijk uit de Italiaanse hoek. Gianni Bugno heeft zijn hele seizoen afgestemd op de dag van morgen. De wereldkampioen van 1991 en 1992 is kopman van de brede Italiaanse selectie. Bugno weet zich gesteund door Claudio Chiappucci (vorig jaar tweede), door Marco Pantani en in mindere mate door Maurizio Fondriest. Eerder deze week verkondigde de wereldkampioen van 1988 niet voor een hoge klassering in aanmerking te komen. Het parcours viel hem zwaar tegen.

Van de kleinere wielernaties spelen België en Nederland vermoedelijk geen rol van betekenis. Erik Breukink zal tevreden zijn als hij zijn veertiende plaats van vorig jaar verbetert. De Zwitsers Pascal Richard en Mauro Gianetti maken meer kans op een hoge klassering. In het nadeel van het tweetal spreekt dat ze niet kunnen terugvallen op een sterke ploeg. Wellicht dat de gebruikelijke sponsorbelangen uitkomst bieden. Het WK is officieel een landenwedstrijd, maar achter de nationale tricots gloort de sponsornaam. Een vriendendienst betaalt zich in veel gevallen wel een keer uit.

De verstrengelde belangen maken het kampioenschap tot een zeer interessante krachtmeting. Bijna elk jaar is de professionele wegwedstrijd een afvalrace. Wie in het begin veel tijd verliest, weet zich zo goed als zeker verslagen. De verwachting is dat de Colombiaanse thuisrijders de aanval openen, maar of ze bestand zijn tegen de Spaanse furie is twijfelachtig. Wie kan Indurains voorbeeldige humeur verpesten?