Tandartsen wensen met vrije tarieven te experimenteren

NIEUWEGEIN, 6 OKT. De Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde (NMT) wil begin volgend jaar een experiment beginnen met het vrijlaten van de tarieven van een groot aantal tandheelkundige verrichtingen. Dit zegt voorzitter H. van den Hul van de NMT.

Met het experiment, dat in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam wordt opgezet, hoopt de NMT te bewijzen dat het loslaten van de tarieven door de rijksoverheid niet zal leiden tot kostenstijgingen in de sector. Nu nog stelt het Centraal Orgaan Tarieven Gezondheidszorg (COTG) jaarlijks de tarieven vast op basis van de Wet Tarieven Gezondheidszorg (WTG). De NMT gaat binnenkort op zoek naar een verzekeraar die aan het experiment wil meewerken. Dit najaar hoopt de NMT toestemming van minister Borst (volksgezondheid) te krijgen.

Van den Hul noemt het “apert oneerlijk” dat tandartsen niet de vrijheid hebben om zelf, in onderhandelingen met de zorgverzekeraars, de tarieven vast te stellen voor verrichtingen die buiten het AWBZ-pakket en het door de overheid verplichte polispakket vallen. Van den Hul: “Waarom mogen verzekeraars wel zelf hun tarieven bepalen en tandartsen niet? Dat is onredelijk. Tandartsen worden door de overheid steeds vaker als vrije ondernemers aangesproken. Geef ze dan ook de kans om hun bedrijf goed te voeren.”

De behandelingen waarvoor de NMT vrije tarieven wenst hoeven nu niet door de zorgverzekeraars in de polissen te worden aangeboden, hoewel er volgens de NMT wel veel vraag naar is. Van den Hul: “De vraag naar tandheelkundige hulp is 'booming'. Mensen laten geen kunstgebitten meer maken. Ze willen hun eigen gebit houden. In mijn eigen praktijk laat bijna niemand meer een kies trekken. Ze willen allemaal een brug.”

Voorbeelden van behandelingen die nog te weinig worden aangeboden zijn volgens de NMT pijnloze behandelingen door middel van een laserboor, het implanteren van kunstwortels en verfraaiingen aan het gebit. Van den Hul: “We zitten in Nederland met een idiote situatie: iemand die tweeduizend gulden voor zijn vakantie te besteden heeft mag wel beslissen om naar Mallorca te gaan, maar als iemand voor dat bedrag iets extra's aan zijn gebit wil laten doen, mag de tandarts alleen de behandeling doen die door overheid en verzekeraar is toegestaan.”

De vrijheid voor tandartsen om zelf de tarieven te bepalen zal er volgens de NMT niet toe leiden dat de tarieven zullen stijgen. Van den Hul: “Tandartsen zijn niet gek, ze begrijpen heus wel dat ze de prijs niet moeten opdrijven. Dat zou er toe leiden dat er minder patiënten gebruik van zouden maken. Ook zullen de tarieven laag blijven doordat de ene tandarts moet concurreren met de andere tandarts om de hoek.”

De NMT is niet blij met de oprichting van een tweede vereniging van tandartsen, de Associatie Tandartsen Nederland (ATN). De oprichters zijn ontevreden over het beleid van de NMT. Niet alleen vinden de initiatiefnemers van de Associatie dat de NMT de belangen van de ongeveer zesduizend praktiserende tandartsen in Nederland niet voldoende behartigt, ook vinden ze de regionale, afdelingsgewijze structuur van de NMT niet democratisch genoeg.

Van den Hul: “Men appelleert aan de ontevredenheid van tandartsen over het beleid van de NMT. Dat is begrijpelijk, maar het is niet terecht. De NMT is meer dan alleen een belangenbehartiger van tandartsen. We hebben ook met patiënten te maken en met de tandheelkunde in het algemeen. Je hebt te maken met de maatschappelijke aspecten van de tandheelkunde. Als ik voorzitter zou moeten zijn van een club die alleen de financiële belangen van tandartsen zou behartigen, zou ik het niet doen.”

Per 1 januari van dit jaar werd in de tandheelkunde een ingrijpende stelselwijziging doorgevoerd. Belangrijkste verandering was het schrappen van tandheelkundige hulp voor volwassen ziekenfondspatiënten en particulier verzekerden met een standaard(pakket)polis. Sindsdien worden vullingen en het trekken van kiezen niet meer door de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) betaald. Alleen de halfjaarlijkse controle en beperkte verwijdering van tandsteen worden nog vergoed. Tandartsen krijgen jaarlijks een vast bedrag voor ziekenfondspatiënten en worden niet langer uitsluitend per verrichting betaald. De tarieven voor particuliere behandelingen zijn met 13,5 procent verlaagd.

De stelselwijziging werd ingevoerd op basis van een plan van de NMT zelf. Dat is de organisatie niet door alle tandartsen in dank afgenomen. Ten onrechte, zegt Van den Hul. “Ik werk liever constructief met de overheid mee dan dat ik elke medewerking weiger. Dan wordt het meestal nog veel erger. We wilden met ons plan voorkomen dat kinderen en gehandicapten er volledig uit zouden vallen en dat de rest van de bevolking geen drempelloze toegang tot tandheelkundige hulp meer zou hebben. De kinderen zitten er nu nog steeds in. De resultaten met de jeugd zijn in Nederland heel goed. Sinds de fluoridering in 1972 zijn de meeste kinderen gaatjesvrij. Europees gezien hebben Nederlandse kinderen de minste gaatjes.”

Van den Hul geeft toe dat de stelselwijziging aan tandartsen met een particuliere praktijk “lastig uit te leggen” is, omdat zij er in hun inkomen op achteruit gaan. Van de Hul: “Die tandartsen moeten dit jaar even pijn lijden. Maar daar staat tegenover dat we voortaan geen tariefskortingen van de overheid meer hoeven te verwachten. De laatste jaren hadden we jaarlijkse tariefskortingen van ongeveer zes procent. Die zijn van de baan.”

    • Arjen Schreuder