Een klassiek gala voor de populaire muziek

Grand Gala du Disc. Ned.1, 20.30-22.07u.

Soms ben je blij dat de publieke omroepen er nog zijn. Alleen zij bieden televisieprogramma's die de sfeer ademen van het pre-commerciële tijdperk, iets waar men zo langzamerhand toch met enige weemoed aan terugdenkt. Zo is er het jaarlijkse Grand Gala du Disc dat de AVRO vanavond uitzendt, het evenement waarbij de 'Nederlandse grammy's', de Edisons, worden uitgereikt. Een klassiek gala (dit is de 35ste editie) voor de populaire muziek, waarbij grote namen uit binnen- en buitenland de bescheiden showtrap afdalen om een liedje te zingen of (André Rieu) een deuntje te spelen.

Wat maakt dit gala zo in- en in-AVRO? Misschien het feit dat, ondanks de aanwezigheid van coryfeeën als Lenny Kravitz en Paolo Conte, Corry Brokken de ster van de avond is, zonder dat ze optreedt. Speciaal voor haar ('een monument', zegt presentator Bart Peeters) is Willem Duys ('hoofd monumentenzorg') overgekomen uit Frankrijk, om te kunnen meedelen dat hij al ten minste vijftien keer een Edison heeft uitgereikt maar nog nooit met zoveel plezier als nu. Duys doet zijn best om méér te maken van het ceremonieel en vraagt Brokken of het waar is dat ze nooit meer zal zingen. Brokken, inmiddels rechter, weet het niet zeker, want “het friemelt hier ergens” (in haar décolleté), “en weet je, dat gaat nooit meer over.”

Het is een relikwie, dit gala waar nog live gezongen wordt onder begeleiding van het onsterfelijke Metropole Orkest, dat zelfs het house-succes 2Unlimited met vuur begeleidt. De meeste sterren (ook Paul Weller en Simply Red) zingen trouwens alleen 'ter opluistering', niet omdat ze iets gewonnen hebben. Wellicht moeten zij het feit maskeren dat sommige Nederlandse winnaars, zoals Liesbeth List en Youp van 't Hek, het niet nodig vonden hun prijs te komen ophalen.

De enige die Corry Brokken naar de kroon steekt is de publiekslieveling van dit moment: Marco Borsato. Hij is echt blij met zijn prijs en zingt daar ook naar. Tijdens de opnamen was Borsato verantwoordelijk voor het enige spontane moment van de avond. Nadat hij zijn twee beeldjes (een gewone Edison en een 'Publieksedison') in ontvangst genomen had en vol duende het afsluitende nummer had gezongen, kreeg hij te horen dat het over moest wegens technische problemen. 'Shit', klonk het welgemeend door de studio. Die hartekreet zal wel gesneuveld zijn in de montage.

    • Joke Mat