Boerenverstand

Het laatste wat je van een progressief-liberaal kabinet zou verwachten is een aanscherping van de Wet op de filmvertoningen. Toch is dat precies wat VVD-staatssecretaris Terpstra (Welzijn en Sport) in haar begroting voor het komend jaar aankondigt: 'een bredere benadering als het gaat om preventieve bescherming van jeugdigen tegen ongewenste confrontatie met bepaalde beelden'. De bewindsvrouw maakt zich vooral zorgen om 'filmvertoningen met een overvloedig geweldsaanbod, waaraan aantoonbaar risico's zijn verbonden'.

De laatste komma, voor het woord 'waaraan', is cruciaal. Het gaat kennelijk niet om uitsluitend die filmbeelden waarvan de risico's voor de geestelijke volksgezondheid zijn aangetoond: dan zou er namelijk niets te verbieden vallen, omdat de schadelijke invloed van geweld op film, tv, video of computer nog nooit bewezen is. Evenmin als het tegendeel, namelijk de stelling dat het kijken naar geweld voor zieke geesten als sublimering werkt.

Neen, de komma lijkt erop te wijzen dat de staatssecretaris van mening is dat elk overvloedig geweldsaanbod aantoonbaar risico's veroorzaakt. Of zoals haar woordvoerder toelichtte: “de staatssecretaris vindt met haar boerenverstand dat het kijken naar extreem geweld voor jeugdigen nooit goed kan zijn”.

Tegen die opvatting is jaren tegen gestreden door de vorige bewindsvrouw die over Welzijn en Cultuur ging. Als het aan mevrouw d'Ancona (PvdA) had gelegen, was de filmkeuring voor jeugdigen zelfs afgeschaft, en daar was ook een meerderheid in het parlement voor te vinden geweest, als justitieminister Hirsch Ballin (CDA) er niet vierkant voor was gaan liggen.

Nu hoeft een populistische paarse staatssecretaris maar een paar hetzerige krantestukjes te lezen over de duivelse videoserie Faces of Death (in werkelijkheid een even amusant als ranzig stukje bedrog), of daar doemt alweer een verkiezingsitem op, waar je van ouders en opvoeders ('en velen met mij') applaus voor kunt krijgen. Ze wil een onafhankelijk instituut oprichten dat een 'keurmerk' kan verstrekken voor de 'classificatie' van films, video's en computerspelletjes. Leuke werkgelegenheid voor deskundologen, maar tegelijkertijd ook klinkklare, neo-conservatieve nonsens. Er valt niets objectief vast te stellen over de schadelijkheid van culturele produkten. Mag de Wet op de filmvertoningen in de toekomst weer onder de staatssecretaris van Cultuur gaan ressorteren? Wat heeft film eigenlijk met Welzijn te maken?