Jubileumkrant

Een lichte vorm van ergernis ontstond dit weekeinde bij het doorbladeren van de jubileumkrant. De redactie moet worden gelukgewenst met de 25ste verjaardag van NRC Handelsblad, maar het gaat toch wat ver je eigen produkt een weekeinde lang tot maat aller dingen uit te roepen.

Wanneer een bedrijf of een instelling een betekenisvol jubileum viert - pakweg honderd of 250 jaar - is de krant soms wel bereid daar een artikel of een foto-met-bijschrift aan te wijden. Het moet immers niet te gek worden. Het echt belangrijke nieuws gaat voor: dat zijn de ontwikkelingen in de politiek in binnen- en buitenland en in de economie. Dan kan ik het moeilijk plaatsen wanneer de zaterdagkrant opeens al de ruimte die gewoonlijk in het Zaterdags Bijvoegsel beschikbaar is voor actuele reportages en interviews en de hele Boekenbijlage aan de kant schuift. Ik kan er nog wel begrip voor opbrengen dat je naar aanleiding van je eigen jubileum een kwart eeuw terugkijkt en een kwart eeuw vooruit. Maar daarna worden nog eens acht pagina's gewijd aan het eigen wel en wee, aan het eigen maatschappelijk en cultureel belang. Men schrijft over zichzelf en laat over zich schrijven. Was het, na al dat werk aan die bijlagen, nou ook nog nodig een opening van de voorpagina te kiezen naar aanleiding van een eigen ideetje? Het bericht ging over een bescheiden onderzoek met een aardige, maar niet schokkende uitkomst over de politieke voorkeur van een paar honderd hoge ambtenaren. Gewoonlijk zou dit 'nieuws' in de beste gevallen een stukje zijn geworden in de kolom korte berichten op pagina 3. Maar omdat de redactie zelf dit onderzoekje had laten uitvoeren, werd het meteen tot het belangrijkste binnenlandse en buitenlandse nieuws verheven.

    • P.J.J. Maessen