Blair nu al eens met industrie over kabel

BRIGHTON, 4 OKT. Alsof de partij al aan de macht is, heeft de Britse Labour-leider Tony Blair met British Telecommunications (BT) een akkoord gesloten over de aanleg van een nationale informatie-snelweg.

Onder een Labour-regering zullen telefoonmaatschappijen als BT en Mercury ook worden toegelaten tot de markt voor informatie- en amusements-diensten per glasvezelkabel, die nu nog uitsluitend door kabeltv-bedrijven bediend mag worden. Als tegenprestatie sluit BT elke school, elke universiteit, elk ziekenhuis en elke bibliotheek gratis aan op het geavanceerde kabelnet.

Met die aankondiging gisteren op het partijcongres in Brighton profileerde oppositie-leider Tony Blair zich als de toekomstige premier die anderhalf jaar voor de verkiezingen al afspraken met het bedrijfsleven maakt over de modernisering van Groot-Brittannië. Hij zei dat Labour ook al in gesprek met de industrie is om elke scholier toegang tot een schootcomputer te bezorgen. Daarmee onderstreepte hij dat het 'nieuwe' Labour naar vergaande samenwerking tussen de publieke en de particuliere sector streeft.

Met een reeks van oude en nieuwe beloften bestreed hij het verwijt dat Nieuw Labour alleen maar een verpakking is, een wolk van mooie woorden. Hij kondigde plannen aan om alleenstaande ouders uit de bijstand te krijgen, 3- en 4-jarigen naar de kleuterschool te laten gaan, klassen te verkleinen en meer agenten de straat op te sturen. Ook zei hij dat de spoorwegen, die de Conservatieven nog voor de verkiezingen willen privatiseren, onder Labour weer gemeenschapsbezit zullen worden en dat zijn partij de nationale gezondheidszorg zal redden van de ondergang. Maar hij vermeed al te concrete toezeggingen die veel geld zouden kosten om het oude beeld te vermijden van Labour als partij die de staatsuitgaven en de belastingen verhoogt.

Als een evangelist zette hij zich af tegen het individualisme van het conservatieve tijdperk. Het stabiele gezin noemde hij de beste waarborg tegen werkeloosheid en misdaad. “Uw kind in nood is mijn kind, (..) uw werkloze of hulpeloze vriend is mijn vriend, uw buurman is mijn buurman. Dat is het ware pattriotisme.” Hij presenteerde Labour als de partij die een verdeelde natie weer kan verenigen, die van Groot-Brittannië “het jonge land kan maken waar mijn generatie van heeft gedroomd”.