Van Hanegem vertrouwde ten onrechte op zelfdiscipline

ROTTERDAM, 3 OKT. In zijn eerste jaar als trainer bij Feyenoord vonden de spelers het prachtig om te zien dat Willem van Hanegem altijd op zijn sokken van zijn kantoor naar het keukentje van 'Ome Henk' liep. Het zorgde voor een huiselijke sfeer in De Kuip. En dat was onder de Zweedse politieman Bengtsson wel anders geweest. Die had voor de deur van de trainerskamer een lampje laten monteren en als dat brandde mocht hij niet worden gestoord. Bij Van Hanegem, die gisteren werd ontslagen, was het lampje nooit aan en mocht iedereen in en uit lopen.

Echt veel spelers maakten geen gebruik van die uitnodiging. Ze konden zichzelf uitstekend bedruipen en hadden onderling veel lol. Feyenoord werd dat seizoen, 1992-'93, ook kampioen. De vreugde was groot. Maar daarna brak er een moeilijke periode aan. Iedereen wilde de kampioen verslaan en sommige spelers gingen zich met de titel op zak anders gedragen. Dat mondde onder meer uit in de onverkwikkelijke Helderse affaire. Later kwam daar naar aanleiding van valsspelerij tijdens het kaarten de ruzie tussen De Wolf en Witschge bij. Twee gezworen kameraden spraken ineens geen woord meer met elkaar. Dat werkte sfeerverpestend in de hele groep.

Toen was een strengere houding van de trainer gewenst geweest. Van Hanegem greep echter niet in. Zo'n type is hij niet. Hij vertrouwde op de zelfdiscipline. En dat is gevaarlijk in de voetballerij. De resultaten werden minder en spelers gingen zich irriteren aan de trainer die in de publiciteit soms harde uitspraken deed, maar bijna nooit rechtstreeks iets tegen ze zei. Toch haalde Feyenoord in de daaropvolgende twee jaren een prijs, de nationale beker. Echte voldoening gaf dat niet. Daarom moest er dit seizoen weer een serieuze gooi naar de titel worden gedaan. De competitiestart was echter zeer teleurstellend en dat kostte na het ontluisterende verlies tegen PSV de kop van Van Hanegem.

Met het vertrek van Van Hanegem zijn de problemen zeker niet meteen opgelost. De opvolger zal heel sterk in zijn schoenen moeten staan. De meningen bij het legioen zijn na het ontslag van de trainer zeer verdeeld. Er zijn supporters die woedend zijn dat hun idool Van Hanegem is weggestuurd. Ze zullen de nieuwe trainer én de spelers zeer kritisch volgen en bij de minste geringste verzwakking hun afkeuring laten blijken. Feyenoord staat daarom een hectische periode te wachten.

De nieuwe technische leider zal verscheidene kwaliteiten moeten hebben. Hij moet de aanjager zijn die de spelers inspiratie en motivatie geeft. Hij moet ook uit de grote selectie het beste elftal samenstellen. Het is logisch dat als mogelijke opvolgers van Van Hanegem de namen van Herbert Neumann en Leo Beenhakker vallen. De Duitser is na zijn ontslag bij Anderlecht de enige vrije toptrainer en de positie van Beenhakker, die graag bij Feyenoord zou willen werken, bij het Turkse Istanbulspor is na het zesde verlies niet erg stevig meer. De voormalig bondscoach zou, zo bekende hij gisteravond, niet echt verbaasd zijn als hij te horen krijgt dat hij terug naar Nederland kan.

Het lijkt een perfecte samenloop van omstandigheden te zijn. Maar het is nog lang niet zeker dat Feyenoord voor Beenhakker zal kiezen als hij daadwerkelijk vrijkomt. Mogelijk gaat de voorkeur uit naar een ex-Feyenoorder - Beenhakker trainde als jongeman alleen twee jaar de amateurs in Rotterdam-Zuid. Gedacht moet dan worden aan Jan Boskamp, Wim Jansen of Wim Rijsbergen. Dit drietal zit momenteel wel vast bij een club. Op zich zou de terugkeer van ras-Feyenoorder Jansen een goede zet kunnen zijn. Maar de vraag is of hij en voorzitter Van den Herik na hun problemen van twee jaar geleden, toen Jansen als technisch directeur opstapte, nog wel kunnen en willen samenwerken.

Of wordt de nieuwe man een complete verrassing? Van den Herik lonkte al eerder naar Dick Advocaat die toen voor Oranje koos, en naar Ajax-assistent Gerard van der Lem, die niet uit Amsterdam wegwilde. Zij zullen zeker niet weer worden benaderd. Maar wie weet, misschien krijgt nu Bert Jacobs of Huub Stevens wel een uitnodiging om te komen praten.

    • Hans Klippus