Normen en waarden (1)

Het communitarisme heeft er in naam van Gerard de Vries een nieuwe pleitbezorger bijgekregen. In zijn artikel (NRC Handelsblad, 26 oktober) wil hij aangeven dat het streven naar herstel van normen en waarden nogal achterhaald is en niet zou passen in een moderne democratie. Hij bereikt echter het tegenovergestelde. Na een lezenswaardige uiteenzetting over de basis van de van oudsher gepredikte gemeenschappelijke moraal komt hij tot een wat magere contrapositie: De Vries vindt dat scholen de taak hebben vaardigheden bij te brengen die mensen nodig hebben in een moderne democratie. Daarbij moet worden aangegeven hoe mensen hun draai kunnen vinden binnen de huidige heterogene gemeenschap, waarbij respect voor elkaars meningen centraal staat. Hier zie ik echter geen fundamenteel verschil met wat communitaristen bepleiten. Het originele, door maatschappelijke zuilen bepaalde, normenkader wil De Vries feitelijk vervangen door een wat gemoderniseerde versie. Deze versie is dan gebaseerd op wederzijds respect en - nogal idealistisch - democratische vaardigheden. Daarmee verwoordt hij mijns inziens de liberale visie op de invulling van maatschappelijk geaccepteerde normen en waarden. Dit is dezelfde liberale visie die hij eerder in zijn artikel verwart met een visie die een individualistische, amorfe maatschappij voorstaat.

    • Maarten Ambaum