Big brother in abri

Grote maatschappelijke veranderingen en bedreigingen worden in de regel niet in het groot aangekondigd, maar komen op kousevoeten aangeslopen. Een klein berichtje (NRC Handelsblad, 19 september) over luidsprekers in abri's, die abusievelijk al vanaf 5 uur 's ochtends hun boodschap uitstraalden. Wat de aandacht van de journalist trok was niet het feit van een nieuwe aantasting van de individuele levenssfeer, maar het ongelukje, dat deze zegening twee uur te vroeg over een aantal slachtoffers werd uitgestort. Het meest bedreigende van terreur is de ongrijp- en onbeheersbaarheid ervan. Tegen auditieve boodschappen in de openbare ruimte, die door de overheid om een aantal redenen - het levert geld op en het kan immers geen kwaad - worden toegestaan, is geen bescherming mogelijk. Van de boodschappen bij en om de bus- en tramhalte komt daar nog het kwalijke aspect bij, dat noch de bedenkers ervan, noch de overheidsdienaren die er 'over gaan' zich van het voor het plebs bestemde openbaar vervoer hoeven te bedienen en daardoor ook rustig zeggen, dat het allemaal niet zo erg is. Het is een sluipend, bijna onopgemerkt begin van een griezelige ontwikkeling.

    • R. Hamburger Dordrecht