Volleybal met een glimlach goed voor Europese titel

ARNHEM, 2 OKT. Riëtte Fledderus sloeg de handen na afloop vol ongeloof voor het gezicht. Elles Leferink keek al even beduusd om zich heen, net als haar collega-international de ogen wijd opengesperd en op zoek naar een bekend gezicht tussen de feestende menigte op de uitpuilende tribunes. Ruim een uur later verkeerde de Twentse tiener nog altijd in een overwinningsroes. “Ik snap d'r helemaal niks van”, stamelde de uitblinkster verbouwereerd.

Fledderus (17) en Leferink (18) waren gisteren niet de enigen. Het gemak en de overmacht waarmee de Nederlandse vrouwenvolleybalploeg dit weekeinde de Europese titel bemachtigde, vervulde de ruim 3.500 aanwezigen in de Arnhemse Rijnhal met oprechte verbazing. Zelfs bondscoach Bert Goedkoop erkende na de sensationele en afgetekende zeges op achtereenvolgens Rusland (3-1) en Kroatië (3-0) dat ook hij verrast was door het machtsvertoon van zijn pupillen. Op aangename wijze, zo haastte de voormalige international zich daar met een grijns aan toe te voegen.

De ironie wil dat uitgerekend Goedkoop als speler van Brother Martinus tien jaar geleden de aanzet gaf tot de veelbesproken professionele aanpak bij de mannen. Maar waar de mannenploeg van bondscoach Joop Alberda de laatste jaren grossiert in tweede plaatsen bij internationale toernooien, groeiden de volleybalsters binnen negen dagen voor eigen publiek uit van een notoire subtopper tot een overtuigend kampioen. Voorafgaand aan de Europese titelstrijd liet Goedkoop zich al ontvallen dat de vrouwen volgens hem de mannen op de hielen zaten.

Gisteren kreeg de coach zijn voorlopige gelijk, al was zijn bijdrage net als de dag daarvoor miniem geweest, benadrukte hij gisteren kort na afloop. “Na de eerste zeven punten was het duidelijk dat we goed in de wedstrijd zaten. Als coach hoefde ik weinig meer te doen of te zeggen. 'Speel en geniet', meer heb ik niet gezegd. Wat dat betreft had ik de beste stoel van het publiek”, straalde de oud-international.

Volleybal met een glimlach, noemde Goedkoop zaterdag al het superieure spel van zijn team nadat de onverslaanbaar geachte titelverdediger uit Rusland in ruim anderhalf uur was bedwongen. Volleybal met het hart, volleybal met emotie, volleybal met mentaliteit. “Zoals het in mijn ogen gespeeld moet worden. Ik ben geen coach van 'moeten, moeten, moeten'. Ik hou niet van een zakelijke benadering met allerlei diepgravende spelopvattingen. Wij hebben geen moment gedacht aan winnen of verliezen, maar ons puur overgegeven aan de spelvreugde.”

Gisteren herhaalde de 38-jarige coach zijn woorden. De sleutel tot het succes was volgens Goedkoop terug te voeren op een serie individuele gesprekken op de rustdag voorafgaand aan de finales. Na de vijf groepsduels waarin Nederland weliswaar op een tweede plaats eindigde na vier overwinningen en één nederlaag, had hij zich lichtelijk geërgerd aan de bezieling waarmee ervaren krachten als Boersma, De Jong en Brinkman in het veld stonden. “Ik heb ze gezegd dat ik me niet vermaakt had, ondanks de overwinningen. Het waren geen mooie zeges namelijk. Ik vond dat ze te weinig plezier hadden getoond om in het weekeinde te kunnen pieken.” Aan het onbevangen spel en de vrijmoedige instelling van spelverdeelster Fledderus en libero Leferink konden zij een voorbeeld nemen, zo stelde de geïrriteerde coach. De provocatie werkte, zoals eerdere aansporingen van Goedkoop ook al oversloegen op het team waarvan sommigen (Boersma, De Jong, Weersing) al bijna tien jaar deel uitmaken zonder ooit ook maar één internationale prijs te hebben gewonnen.

Sinds zijn aantreden in 1993 voerde de Amstelvener een straf beleid en eiste hij volledige inzet van zijn internationals. Zonder morren gaf de selectie zich over aan de intensieve trainingsarbeid, waaronder voor het eerst oefensessies in het krachthonk. Aanvoerster Cintha Boersma erkende dat de afgelopen maanden slopend waren geweest. Tegelijkertijd constateerde de 26-jarige speelster van het Italiaanse Altamura dat ze nu, negen jaar later en 338 interlands verder, eindelijk een aansprekende titel met het nationale team had behaald. “Dus dat werd hoog tijd.”

Met dank aan Fledderus en Leferink, de jeugdinternationals die Goedkoop na het succesvolle WK voor junioren in Thailand (vijfde) definitief toevoegde aan zijn selectie. Beiden groeiden onder zijn leiding de afgelopen twee maanden uit tot vaste krachten. Speelsters bovendien die met hun ontwapenende nuchterheid het team naar een hoger niveau tilden. Met enig leedvermaak refereerde de bondscoach aan een voorval tijdens de voorbereiding op het duel met Rusland. “Ik noemde de namen van enkele bekende Russische speelsters. Je had die gezichten moeten zien. Dat zei ze dus helemaal niets. Zij denken in nummers, niet in namen en zo hoort het eigenlijk ook.”

Zowel tegen Rusland als tegen Kroatië ontpopte de linkshandige Leferink zich als een waardig vervangster van de geblesseerde Henriëtte Weersing. In beide duels scoorde de aanvalster er lustig op los en werd ze veelvuldig aangespeeld door Fledderus. Goedkoop lachend: “Als je het licht uit doet, kunnen ze elkaar nog blindelings vinden.”

Zo koelbloedig als Leferink binnen de lijnen is, zo schuchter is ze daarbuiten. De euforie wilde gisteren maar niet bezinken en wanhopig bleef ze zoeken naar een verklaring voor het succes. “'t Is echt niet normaal”, sprak ze met Twentse tongval en ze kneep nog maar eens in de wollige speelgoedtijger die ze zojuist van een vriendin had gekregen.

    • Mark Hoogstad