De kwaliteit van het zingende gezin

Voorstelling: The Sound of Music, musical van Oscar Hammerstein, Richard Rodgers, Howard Lindsay en Russel Crouse, door het Koninklijk Ballet van Vlaanderen. Spelers: An Lauwereins, Ernst Daniël Smid, Jacqueline van Quaille, Jeannine Geerts, Ernst van Looy, e.a. Vertaling: Luc en Joris Lutz. Muziek o.l.v. Jan Huylebroeck. Regie: André Ernotte. Gezien: 29/9 in Theater aan de Parade, Den Bosch. Nederlandse tournee t/m 10/3.

De nonnetjes komen eerst, met hun Dixit Dominus en hun Alleluja, en meteen daarna staat Maria de bergen van haar geliefde Oostenrijk te bezingen - niet Julie Andrews ditmaal, maar de hier nog onbekende An Lauwereins en haar lied heet nu De mooiste muziek. Zij speelt en zingt de hoofdrol in een nieuwe Nederlandstalige versie van The Sound of Music, geproduceerd door het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, die dit weekend met groot succes in première ging. En de meeste toejuichingen waren dan ook voor haar, het hartveroverende middelpunt van een voorstelling die de eeuwig durende charme van de show alle eer bewijst.

De uit 1959 daterende theaterversie van The Sound of Music is compacter en minder uitgesmeerd sentimenteel dan de wereldberoemde, drie uur durende verfilming van zes jaar later. Naast de romance tussen het als non mislukkende meisje en de weduwnaar met zeven kinderen, is er bovendien meer aandacht voor de dreigende Anschluss met nazi-Duitsland die het zingende gezin Von Trapp uiteindelijk over de bergen naar Zwitserland doet vluchten. Het verhaal wordt in korte, pakkende tafereeltjes verteld, soepel aaneengesmeed bij de tintelende wijsjes van de briljante Richard Rodgers.

In de regie van André Ernotte worden de blijvende kwaliteiten van de show tot op de vierkante millimeter zichtbaar, met acteurs die welluidend kunnen zingen en zangers die adequaat kunnen typeren. Het is alsof hij de produktie met uiterste schroomvalligheid ter hand heeft genomen, en met de grootste zorg voor ieder detail. De enige zwakke stee in het toegewijde ensemble vind ik de populaire Nederlandse bariton Ernst Daniël Smid, die van kapitein Von Trapp niet veel meer maakt dan een nogal onbestemd personage. Hij laveert van de ene zin naar de volgende zonder ergens houvast te krijgen. Naast hem staan echter zeven kindertjes, met wie onmiddellijk kan worden meegeleefd, een formidabele moeder-overste en de lieftallige An Lauwereins die glashelder zingt en met haar ideale onschuld ieders hart ontdooit.

Het toneelbeeld is overwegend eenvoudig - effectief van suggestie, dat wel, maar soms zó spaarzaam dat de zwarte toneelgordijnen naar mijn smaak te veel overheersen. En uitgesproken lelijk is het door Maria zo liefkozend bezongen berglandschap; het oogt als een gefiguurzaagd decortje met de krijtcontouren van een schoolbord. Maar het twaalfkoppige orkest weet de weelderige melodieën met de gepaste precisie tot klinken te brengen en de nieuwe vertaling is vindingrijk en muzikaal. Ik weet er geen andere woorden voor: deze Sound of Music is een ontwapenende ode aan één van de beste musicals aller tijden.

    • Henk van Gelder