De verjaardag van de olifant; Boven in de boom

Op een middag wandelde de eekhoorn door het bos, toen plotseling met veel geraas de olifant uit de top van de eik viel.

'Hallo olifant', zei de eekhoorn.

'Hallo eekhoorn', fluisterde de olifant. 'Ik ben gevallen.'

'Waarom klim je toch ook altijd in bomen?' vroeg de eekhoorn.

'Niet om te vallen', huilde de olifant. 'Als je dat soms denkt.'

Hij zat op de grond en voelde aan zijn achterhoofd. Toen zei hij: 'Het gaat wel weer', stond op en strompelde weg.

Maar even verderop bleef hij staan en keek om.

'Weet je waarom ik in die boom klom?' vroeg hij.

'Nee', zei de eekhoorn.

'Omdat ik daar, helemaal bovenin, mijn verjaardag ga vieren. Ik wou vast even kijken waar iedereen het beste kan staan.'

'Daar??' vroeg de eekhoorn.

'Het is mijn verjaardag', zei de olifant en liep door.

Een paar dagen later vierde de olifant zijn verjaardag boven in de eik.

Er kwamen heel veel dieren, ook dieren die nog nooit boven in een boom waren geweest, zoals de kabeljauw, de neushoorn, de haai en de schildpad. Ze stonden ongemakkelijk op bladeren en takjes, riepen telkens 'Ho' als de wind hen heen en weer bewoog en aten kleine stukjes taart.

Maar na een tijd werden ze vrolijk.

'Ach', zei de snoek zorgeloos, 'we zitten hier tenslotte ook niet dagelijks ... vind je niet, slak?'

'Nee', zei de slak, 'dagelijks... nee... ik kom hier nooit'.

De lijster begon te zingen en de neushoorn sloeg zijn arm om het middel van de pad en zette een wals in. Het ging!

De dieren klapten en stampten op de takken. De olifant sprong op en wilde roepen: 'Wat een leuk feest!' Maar hij kwam niet verder dan 'Wat...', stapte mis en viel naar beneden.

Toen viel iedereen van schrik ook naar beneden: de neushoorn, de pad, de haai, het hert en alle andere dieren. En alle cadeaus voor de olifant vielen, en al zijn taarten en zijn schalen met zoete schors. Zelfs de lijster en de zwaluw, die nog nooit waren gevallen, vielen uit de top van de eik naar beneden.

Iedereen viel bovenop iedereen.

Onderop lag de olifant. Eerlijk gezegd, dacht hij, had ik hier wel een beetje rekening mee gehouden. Maar het was niet mijn bedoeling. Dat niet!

Toen iedereen was opgekrabbeld en was weggestrompeld en weggeglibberd, ging de olifant voor de eik staan, gooide zijn slurf omhoog en zei eerst 'Au' en toen: 'Weet je wat ik heb gedaan? Ik heb mijn verjaardag boven in een boom gevierd...'

Hij voelde aan de buil op zijn voorhoofd, probeerde te glimlachen en maakte een diepe buiging voor de eik.