'Beijing Express' vrouwen in Peking

PEKING, 29 AUG. Ruim tweehonderd vrouwelijke deelnemers aan de Wereldvrouwenconferentie die vanaf 4 september onder auspiciën van de Verenigde Naties in de Chinese hoofdstad Peking wordt gehouden zijn daar gisteren per trein vanuit Warschau aangekomen. Onder hen bevinden zich voormalige politieke gevangen, politieke vluchtelingen, mensenrechtenactivisten, regeringsvertegenwoordigers en vertegenwoordigers van niet-gouvernementele organisaties (NGO's).

De vrouwen, hoofdzakelijk afkomstig uit Oost-Europa en de voormalige Sovjet-staten, werden verwelkomd door wuivende scholieren uit Peking, een jeugdorkest en een overmacht aan politie-agenten. Journalisten en andere belangstellenden kregen beperkt toegang en werden zoveel mogelijk door de politie uit de buurt van de treinreizigers gehouden, wat kenmerkend lijkt voor de autoritaire manier waarop de Chinese gezagshebbers de conferentie en het enorme aantal deelnemers en journalisten in bedwang trachten te houden.

Naar verwachting zullen aan het zogeheten NGO-Forum, dat vanaf 30 augustus tot en met 8 september zal plaatshebben, ruim 24.000 gedelegeerden deelnemen. Voorts zullen nog eens 6.000 gedelegeerden aanwezig zijn bij de Vierde Wereldvrouwenconferentie van de VN, die van 4 september tot en met 14 september zal plaatshebben.

Tijdens de achtdaagse treinreis van het 'Beijing Express Project', een initiatief van de VN-ontwikkelingsorganisatie UNDP), werden cursussen en discussiebijeenkomsten gehouden. “Dat was één van de spannendste gebeurtenissen, om samen met vrouwen uit de hele wereld te discussiëren over uiteenlopende vrouwenonderwerpen”, aldus organisator Leueen Miller. “De omstandigheden waaronder de bijeenkomsten plaatshadden waren misschien niet erg geriefelijk, maar de sfeer was goed en ik geloof dat alle reizigers de conferentie met veel vertrouwen tegemoet zien.”

De deelnemers van het treinproject waren hoofdzakelijk afkomstig uit “landen in ontwikkeling”. “We hebben hen voorbereid op de praktische aspecten van de conferentie, maar ook inhoudelijk hebben wij breedvoerig gediscussieerd”, aldus Miller. Zo hebben de treinreizigers gesproken over het het aandeel van vrouwen in internationale conflictbeheersing.

Miller was het meeste onder de indruk van de gesprekken met de Bosnische delegatie. “Het resultaat daarvan was dat alle participanten op de trein een verklaring hebben ondertekend waarin zij de wens uitspreken een oplossing te zoeken voor het absurde conflict.” Volgens Miller had zij ook bereikt dat de Griekse en Turkse gedelegeerden van Cyprus, die elkaar vóór de treinreis 25 jaar niet hadden gesproken een soortgelijk voorstel tekenden.