PSV-verdediging is als een versleten vergiet

BREDA, 28 AUG. Op de vraag of de selectie van PSV nog andere bruikbare verdedigers telt dan de vier die gisteren bij NAC in actie kwamen, antwoordde trainer Dick Advocaat heel kort: “Nee.” Nou, dan ziet het er bar slecht uit voor de Eindhovense tobclub. Met een laatste linie die alle overeenkomst vertoont met een versleten plastic vergiet red je het nóóit. Niet tegen NAC, dat PSV aan de gemoedelijke Beatrixstraat met 3-0 afdroogde, zeker niet in het naderende toernooi om de UEFA-Cup. “Dickie, neem je rotzooi mee”. zongen de Bredase fans toen hun voetbalfeest niet meer kon worden verstoord. Het klonk hard, maar ze hadden gelijk.

Dat er vóór doelman Ronald Waterreus een puinhoop ligt, was al in de aanloop van het seizoen duidelijk. In de NAC Fuji Corner, het programmablad van de Parel van het zuiden, stelde ene Hans Baelemans fijntjes vast dat “Advocaat en zijn nieuwe assistent Rob Baan enige zorgen zullen hebben met betrekking tot hun afweer”. Hij had uitgerekend dat PSV in de oefenpotten tegen Eendracht Aalst, Hansa Rostock, Everton en Papendrecht liefst twaalf tegengoals kreeg. Hoe is het mogelijk, vraag je je af als je ziet welke vier spelers de defensie vormen: Arthur Numan, Stan Valckx, Ernst Faber en Chris van de Weerden.

Om met de laatste te beginnen, Chrisje is toch een kanjer? Insiders hebben al beweerd dat de nationale bondscoach Guus Hiddink niet meer om de rechtsback heen kan. De van Vitesse gekochte speler zou alles met de bal kunnen en de beste aanvallers partij kunnen geven. Bij NAC-PSV bleek daar echter niets van. Van de Weerden vond zijn meester in Yassine Abdellaoui, de wispelturige Bredase linkerspits. Abdellaoui was niet alleen sneller dan de nieuwe PSV'er, hij liet hem alle hoeken van het veld zien. En waar was Van de Weerden toen zijn opponent in de twintigste minuut met met een spetterende beauty voor 1-0 zorgde? De ex-Arnhemmer kreeg even later geel toen hij Lokhoff vloerde en mocht blij zijn dat hij het einde van de Brabantse derby haalde: hij ontsnapte halverwege de tweede helft aan rood toen hij Abdellaoui vasthield.

Akkoord, de twee centrale verdedigers naast Van de Weerden vormden niet bepaald een inspiratiebron. Faber? Die moet in verdedigend opzicht nog veel leren. De wijze hoe hij zich kort voor tijd bij NAC's derde goal (van Graham Arnold) verkeek, gaf bijvoorbeeld te denken. Bovendien verloor hij te vaak duels van de vlugge en gladde Twam Scheepers. Faber is geen opbouwer, hetzelfde geldt - dat is niets nieuws - voor Valckx. Het was daarom vervelend voor de twee dat juist zij met het geven van passes werden opgezadeld.

Wat mankeert Valckx? De blonde Limburger is sinds zijn terugkeer in Nederland niet meer de fighter van weleer. Hij beleefde zijn topjaren bij Sporting Lissabon voor hij, als 31-jarige, zijn rentree bij PSV maakte. De dure Valckx is minder degelijk en minder fel geworden. Gisteren leek hij in gedachten méér bij de prachtige Alfama van de Portugese hoofdstad dan bij het op kansen loerende aanvalskwartet van NAC. Op links was Numann de enige PSV-verdediger die zijn werk naar behoren deed.

NAC speelde met vier man voorin, waarmee coach Wim Rijsbergen zijn Eindhovense collega Advocaat verraste. Niet alleen de trainer, héél PSV raakte door die tactiek de kluts kwijt. Oók de routiniers Wim Jonk en Jan Wouters. Jonk kwam pas in de zestiende minuut aan zijn eerste goede actie toe. Daarna etaleerde hij zijn kunsten enige keren, maar de ruim 10.000 toeschouwers waren niet van hem onder de indruk. De Volendammer, overgekomen van het grote Inter Milaan, leek nu en dan slechts voor spek en bonen bij te lopen.

Dat laatste gold zeker voor Jan Wouters. De ex-international kon het hoge tempo niet bijbenen, bovendien miste hij de adem om het hele veld te bestrijken. Ouwe Jan lijkt op, de vos verliest zijn haren maar niet zijn streken. Hij kreeg de gele kaart na aanmerkingen op het beleid van arbiter Jol en halverwege de tweede helft kon hij vertrekken toen hij Geert Brusselers bij het shirt pakte, kort nadat NAC's invaller Peter Remie de roos vanaf de penaltystip had getroffen (2-0). Een fluitconcert begeleidde Wouters, de vedette van weleer, die er wellicht beter aan had gedaan zijn carrière deze zomer te beëindigen. Naast de teleurstellende tandem Jonk-Wouters acteerde nieuweling Philip Cocu. De ex-Vitesse-ster kwam evenmin goed uit de verf. Overkomt hem hetzelfde als zovelen die hem in Eindhoven vooraf gingen? Zit het shirt van PSV niet lekker? Werkt het verlammend? Het is voer voor psycholen.

Hoe dan ook, Cocu had “het heilige vuur” niet. Dat ontbrak ook in de Eindhovense aanval, althans bij Luc Nilis en Boudewijn Zenden. Beide aanvallers bleven beneden de maat. De Belgische international en de Limburgse draver hadden net als bijna het hele team te weinig agressie. “Sommige PSV'ers denken dat ze het allemaal op individuele klasse kunnen”, zei Advocaat na afloop. “Nou, die tijd is voorbij.” Een uitzondering vormde René Eijkelkamp. De slungel met de x-benen en zijn foei-lelijke looptechniek stichtte nog wel eens verwarring in de degelijke afweer van NAC. Toen Ronaldo kort na rust de voorhoede van PSV kwam versterken, liep het prompt beter met de Eindhovense frontlinie. Soms was de nog matig getrainde Braziliaan zonder wedstrijdritme weergaloos. Bijna trof hij doel met een kopbal. In die periode hadden Jonk en Nilis zeker moeten scoren, maar ze lieten dat aan NAC over.

3-0! NAC schoot uit zijn slof. Het had recht op de zege, al was het alleen maar door zijn niet aflatende ijver en enthousiasme. In elke linie van de Bredanaars bevonden zich uitblinkers, maar de voorhoede verdiende de meeste lof. Petje af voor Abdellaoui, Arnold en Scheepers, die aantoonden dat de PSV-verdediging een versleten plastic vergiet is, zeker als je haar op de juiste wijze onder druk zet.